
مینیمالیست بودن، خیلی پیچیده نیست.
قدم اول اینه که به خودتون سخت نگیرید، چون زندگی آسونه.
پس با حالخوب، از خواب بیدار بشید و صبحونه مورد علاقتون رو درست کنید.
بهتره که در سبک زندگی مینیمال، سحرخیز باشید، اما اگر هم که صبح زود بیدار شدن رو دوست ندارید، مهم نیست، به اندازه کافی بخوابید.
همینطور که دارید صبحونه آماده میکنید، برنامه روزانهتون رو بنویسید و بر اساس اولویت بچینید.
مینیمالیستها از تک تک لحظات زندگی، لذت میبرن، یا حداقل سعی میکنن که لذت ببرن.
پس از صبحونهتون لذت ببرید و با هر لقمه، تک تک طعمها رو، بچشید و درک کنید.
شروع کار برای یه سبک زندگی مینیمال، با کتاب خوندن شروع میشه، کتاب با موضوع مورد علاقهتون و یا هر موضوعی که باعث میشه خوشحال باشید.
هنوز هیچ خبری از غصه و دلشوره و نگرانی و حالبد نیست، و خبر خوب این که، توی این سبک زندگی فقط حالخوب، سادهزیستی، در حال زندگی کردن هست.
حالا شروع میکنی به انجام برنامهریزی که صبح انجام دادی، مهم نیست با چه کیفیتی، مهم نیست چقدر زمان برای اون کار صرف میکنی، مهم نیست خروجی اون کار چی میشه.
منظورم از مهم نبودن نتیجه، این نیست که اون کار انقدر بیاهمیته و ارزشی ایجاد نمیکنه، که نتیجش هم بیاهمیته.
بلکه به این معنیه که نیازی نیست از زمان شروع کار، نگران نتیجش باشی یا حتی بهش فکر کنی.
مهم اینه همون لحظه که داری انجامش میدی ازش لذت ببری، همین.
اینجوری با ذهن خالی از انرژی منفی، کار میکنی و نتیجه؟ خودتون امتحان کنید و نتیجه رو ببینید.
بعد از این که کارهاتون رو به این شکل انجام دادید، یه تایمی رو به خودت اختصاص بده و سعی کن هر کاری که دلت میخواد رو انجام بدی، مدیتیشن، رقص، خواب، وقت گذروندن با یه دوست، هر چیزی که در اون لحظه بهت حالخوب میده.
زندگی مینیمال، روتین خاصی نداره و کاملا سادست، فقط باید در طول روز، چندین بار به خودت یادآوری کنی که باید خوشحال باشی و حالدلت خوب باشه.
این سبک زندگی رو نمیشه خیلی خلاصه کرد و به بخش های جزئیتری، تقسیم میشه.
دکوراسیون خونه و فنگ شویی، سبک لباس پوشیدن و استفاده از رنگهای نود، گردش و طبیعت و کلی مورد دیگه.
قطعا، هر کدوم یه موضوع جذاب برای نوشتنه.
و خبر خوب اینه که حتما راجع جزئیات این سبک زندگی، بیشتر میخونم و درک میکنم و به اشتراک میذارم.
و نکته آخر، هیچکدوم از این موردهایی که برای زندگی مینیمال گفتم مهم نیست.
زندگی مینیمال یعنی ساده گرفتن زندگی، در لحظه زندگی کردن، حال خوب و خوشحالی.
هر چیزی که باعث ایجاد حال خوب میشه درسته.
این نوع نوشتن رو از یه کتاب با ارزش یاد گرفتم، که از تجربیاتش راجع زندگی نوشته بود و در آخر نوشته بود
ممنونم از اینکه من رو خوندید اما هیچ کدوم از این نوشتهها مهم نیست، مهم استدلال شماست.
ما ربات نیستیم که طبق یه الگوی مشخص زندگی کنیم، ما انسانیم.
به امید خوشحالی.