عَطفیات، پاسخ من برای دغدغه استفاده کردن از تجربیات دیگران بود.
یکی از چیزهایی که کمبودشو احساس میکردم، فضایی برای اشتراک تجربه ها به صورت تخصصی بود.
اینکه بتونیم تجربه هامون رو به اشتراک بگذاریم تا دیگران با خوندنشون، دیگه اون راه طولانیو برای کسب تجربه رو نرن،و مهمتر از همه، برای خودشناسی بتونن در عرض چند ساعت چندصد تجربه رو، بخونن و بتونن بهتر تصمیم بگیرن.
پس با یه کانال تلگرامی و اشتراک تجربههایی که داشتم در قالب فایل صوتی، عَطفیات متولد شد.
اما هدف من از این کار، یه فضای تعاملیه که نیازی نیست اطلاعات کاربری و هویت خودتون رو فاش کنید
تنها چیزی که مهمه، اینه که بتونید یه اتفاقی که نقطه عطف شما در زندگی هست رو با زبان ساده و صمیمی
و کامل، شرح بدید و دیگه از اینجا به بعد،عَطفیات شمارو به افرادی که تجربه مشابه به شما داشتند
لینک میکنه و میتونید در مورد اون موضوع تعامل کنید.
گاهی آدم یه مشکلی داره و فکر میکنه تنها آدم روی زمین که این مشکل رو داره خودشه و باعث میشه
که احساس بدی نسبت به خودش داشته باشه و من این حس رو هزاران بار،چشیدم.
حالا یه قسمتی داریم به نام تو تنها نیستی.
تو این قسمت میتونی احساسات و یا خواستههایی که به نظرت معمول نیست رو به اشتراک بزاری
و ببینی که چقدر طبیعیه، و تو تنها نیستی مثلا اگر بعضی اوقات، حس میکنی تو محل کارت کافی نیستی
و یا به اندازه همکارانت باهوش نیستی کاملا طبیعیه، اما خب ممکنه خیلیا فکر کنن که فقط خودشون این حس رو دارن.
به طور خلاصه، ما در عطفیات؛ خودمونیم بدون نقاب ، که احساساتمون حرف میزنن و دیگه نیازی نیست سرکوبشون کنیم.
اینجا، میتونی با افرادی درد دل کنی و یا ازشون کمک بخوای که مشکل یا احساس تورو با گوشت و پوست و استخون حس کردند، و قطعا می تونن راهنماییت کنن و بعد از درد دل کردن با پشیمونی مواجه نمیشی
یه جایی خونده بودم،علت افسردگی، تعامل نکردنه؛ لطفا باهم حرف بزنید.
ما از این تعامل، میتونیم دستاورد داشته باشیم و این یعنی با یه تیر، دو نشون.
عَطفیات، با کمک شما رشد میکنه، تغذیه میشه، بزرگ میشه و من میتونم به عنوان مادر،موفقیتش رو ببینم.
از اینکه ایده ای که تو ذهنم، کلی شیطونی میکرد که منو اجرا کن رو شروع کردم خوشحالم.
امید؛ که عطفیات به غایت نهاییش برسه.