من و بازی رنگ و نور …من و بازی مکان و زمان …من و بازی ذهن…خورشید یک بار دیگر غروب جمعه را رقم میزند و من خیره به این صحنه نگاه میکنم…
در میدان دید چشمانم یک مثلث و دو دایره قرار دارد…
بعد از چند لحظه چشمانم را می بندم…
انتظارم این است مثلث و دایره ها را ببینم اما قضیه یکم پیچیده می شود…
نور بر عصب های چشمم اثر گذاشته و درون سیاهی اشکالی بازیگوش می رقصند…
سعی میکنم از بازی این رقصنده های کوچک سر در بیاورم…
یکی شبیه اسب دریایی است…
اسب دریایی! از خودم می پرسم چرا اسب دریایی؟
چرا ذهنم از این شکل چنین تعبیری کرد؟
اگر موجودی به اسم اسب دریایی با شکل و مشخصات خاصی در گذشته برای من تعریف نشده بود ذهن من چه نامی بر این شکل عجیب که مقابل چشمانم ظاهر شده بود میگذاشت؟
ذهن من براساس تجارب گذشته اش در مورد این شکل قضاوت کرد…
آیا در مورد انسان ها هم همین گونه قضاوت میکند؟
اصلا مثلث و دایره ها کجا رفتند؟