هر آن هدهدی كه در فصل بهار به ترك آشيان خود بگويد و به منقار خود پر و بال خود بر كَنَد و قصد كوه قاف كند، سايه كوه قاف بر او افتد به مقدار هزار سالِ اين زمان كه «و ان يوماً عند ربك كالف سنهِ مما تعودون» و اين هزار سال در تقويم اهل حقيقت يك صبحدم است از مشرق لاهوت اعظم. در اين مدت سيمرغی شود كه صفير او خفتگان را بيداركند و نشيمن او در كوه قاف است. .صفير او به همه كس برسد و لكن مستمع كمتر دارد. همه با وی اند و بيشتر بی وی اند
صفیر سمیرغ
شهاب الدین یحیی سهروردی