ویرگول
ورودثبت نام
fatiiinna
fatiiinna
fatiiinna
fatiiinna
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

داستان بازگشت...

طبیعت، متعادل ترین مثال برای همنشینی جنبه های نرم و سخت زندگی!
طبیعت، متعادل ترین مثال برای همنشینی جنبه های نرم و سخت زندگی!

چند سال پیش با دوستی که به شدت اهل مطالعه هست، مشغول صحبت کردن درباره ی مسئله ای بودم و بلافاصله با اظهارنظرم اونو شوکه کردم اول با خودم فکر کردم شاید نظرم خیلی مسخره و ضعیف هست اما متوجه شدم علت شوکه شدنش، مطلق حرف زدن من بود. بهم گفت بترس از مطلق دیدن یعنی چیزی را مطلق مثبت یا منفی دیدن یا نسخه پیچیدن بدون اعمال احتمال خطا. از اون گفت و گو تا الان به شدت کوشش کردم که مسائل رو مطلق نبینم و در هر مسئله یا پدیده ای جنبه ها مختلف رو ببینم و درک کنم!

همه گیری ویروس کرونا چیزی نبود که انتظارشو داشتیم!
همه گیری ویروس کرونا چیزی نبود که انتظارشو داشتیم!

روزها و سال ها گذشتن و چالش ها یکی پس از دیگری رخ نمایان کردن و من هر بار سعی کردم مطلق نبینم تا اینکه رسیدیم به اسفند سال 1398 یعنی چیزی حدود هفت ماه پیش ( که به شدت غیرقابل باور هست) و همه ی محاسبات زندگی زیر و رو شد و بشریت رنگ جدیدی از زندگی رو دید که به اصلا انتظارشو نداشت. شاید این همه گیری از محدود اتفاق هایی بود که کاری به نژاد، ملیت، دین، زبان و ... نداشت و همگی با هم در یک قایق بودیم.

پذیرش این طوفان غیرقابل باور و غیرقابل پیشبینی، سخت بود و ماه اول قرنطینه برای من به مثال زندان انفرادی بود و افسردگی شدید وجودم رو تحت تاثیر قرار داده بود تا اینکه عصر زیبای فروردینی رنگ غروب رو از پنجره دیدم و صدای دوستم در گوشم پیچید، بترس از مطلق دیدن!

خودم رو اماده کردم و صبح روز بعد با الکل و ماسک راهی کوه شدم، فهمیدم با این ویروس و این شرایط باید زندگی کرد و حتی باید پذیرفت ماسک و الکل بخشی از زیست جدید ما شدن و اونجا بود که سعی کردم در کنار همه ی ناراحتی ها، خبرهای بد، دوری ها، دلتنگی ها و ... وجه مثبت این ماجرا رو ببینم. برای من این وجه مثبت یکی دیدن خودم با طبیعت بود و درک کردم که چقدر سخاوتمندانه گرفتگی روح و ذهن من رو در خودش جایی میده. این حس رو با بقیه به اشتراک گذاشتم و بعد از مدتی که اکثریت به تعامل و پذیرش شرایط جدید رسیدیم، با فاصله از هم راهی کوه و دشت شدیم.

با دیدی متفاوت به تماشا نشستیم!
با دیدی متفاوت به تماشا نشستیم!

همگی با نگاهی عمیق با پذیرشی از اعماق روح به تماشای طبیعت نشستیم. مثل این بود که حس میکردیم چقدر زندگی میتونه کوتاه باشه و چقدر همه چیز میتونه زود و در یک چشم به هم زدن تمام شه اما چیزی که همیشه بوده و هست از اغاز تاریخ بشر تا به همین لحظه، طبیعت بوده.

کوه ها، دشت ها و هر جز حیرت اور دیگه ای از طبیعت، سخاوتمندترین و استوارترین اجزا کره ی زمین هستن و همیشه با نگاهی ارام به تماشا دوران نشستن و البته در برابر تغییرات درونی خودشون مثل تبدیل شدن دریایی به دره ای عمیق طی میلیون ها سال، سر تعظیم فرود اوردن و در برابر تغیییراتی که ما اعمال کردیم مثل کندن درخت و سرازیر شدن سیل های عظیم، خشمگین شدن. پس دربرابر این قدرت عظیم باید فروتن بود و از هر اداعی مثل مسلط بودن ما باید ترسید.

طبیعت متعادل ترین مثال برای همنشینی جنبه های نرم وسخت زندگی هست مثل لحظه ی درداور شکار شدن آهویی در در دل جنگلی بکر و وصف نشدنی. شاید جنبه ی مثبت این همه گیری بازگشت ما به طبیعت و نگرش واقعی در زندگی بود. اینکه ما اونقدر ها هم که فکرشو میکنم قدرتمند نیستیم، اینکه همگی ما ( همه ی ادم ها) متعلق به یک زمین و طبیعت هستیم و اینکه زندگی دائما در تلاش برای ایستادن در تعادل هست دقیقا مثل طبیعت.







۵
۰
fatiiinna
fatiiinna
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید