
نعمتی کز شکر عاجز میکند گفتار را در جهان آفرینش صحت و امنیت است
امنیت زیرساخت همهی ابعاد زندگی یک جامعه است، هرجایی که پیشرفتی حاصل شده است به برکت وجود امنیت بوده است؛ بدون امنیت، کار دشوار میشود و دشمن این را میداند که شرط سرمایهگذاری و ایجاد ثروت، امنیت است؛ ازاینرو برنامه دشمن این است که با ناامن کردن کشور، از سرمایهگذاری و ایجاد ثروت در ایران، جلوگیری کند.
وقتی کسی در برابر پلیس میایستد و با مأمورین این نهاد مقدس درگیر میشود، برایش خطونشان میکشد، قدرت و اقتدار آن را درملأعام به سخره میگیرد، در هنگام دستگیری فرد متهم یا خاطی، در کار او اخلال ایجاد میکند، در اینجا پلیس چه وظیفهای دارد؟ کوتاه آمدن از قانون و میدان دادن به فرد متخلف یا انجاموظیفه ذاتی خود؟
نیروی انتظامی در مسئولیّت خود که ایجاد امنیت است، مظهر حاکمیّت جمهوری اسلامی است. در راستای اعمال حاکمیت خود، در قانون نیروی انتظامی جمهوری اسلامی وظایفی تعریف شده دارد که یکی از آنها، تأمین امنیت برای برگزاری اجتماعات، راهپیماییها، و فعالیتهای قانونی و مجاز (که مطابق قانون اساسی تشکیل اجتماعات بدون حمل سلاح نیز جز این موارد بوده) و ممانعت و از هرگونه راهپیمایی و اجتماع غیرمجاز و مقابله با اغتشاش و بینظمی میباشد. دورازذهن نیست که عدهای در مقابل مأمور قانون سر به طغیان بردارند، به همین سبب قانونگذار در قانون تعزیرات، حبس از سه ماه تا دو سال برای سرکشان در نظر گرفته، کمااینکه در دیگر کشورها نیز جرمانگاری مشابه حتی با مجازات سنگینتر صورتگرفته است.
آن کسی که به پلیس حمله میکند، باعث تضعیف پلیس و بیدفاعی مردم در مقابل مجرمین میشود و این تضعیف پلیس به معنای تقویت جرم است. تضعیف فقط بهصورت حمله فیزیکی به پایگاهها یا پاسگاههای نیروی انتظامی نیست؛ بلکه با شایعهپراکنی بعضی سلبریتیها که باعث بدبینی مردم نسبت به این جایگاه والا میشود نیز صورت میگیرد و بین مردم اینگونه تلقی میشود، نیروی انتظامی که باید در کنار و مسئول مراقبت آنها باشد الان روبرو و مزاحم آنها هستند که نتایج ناگواری ایجاد میکند که نمونهای از آن توسط کشورهای غربی علیه سوریه اجرا شد که تبعات سهمگینی مانند حداقل 400 هزار کشته و مصدوم و دشمنانگاری دوست و دوست انگاری دشمن و تکیه بر آنها و وابستگی به خارج را به بار آورد. ازاینرو باید گفت امنیت برای زندگی مردم و یک جامعه، نان شب واجبتر و مهمتر است و خداوند متعال در قرآن کریم در مقام ذکر نعمتهای بزرگ خود به جامعه، میفرمایند: «الّذی اطعمهم من جوع و امنهم من خوف»
فاضل صالحنیا