نرمال بودن افراد یک جامعه به موقعیت تاریخی ، مناسبات اجتماعی ، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی افراد آن جامعه بستگی دارد. مثلا در یک دوره از تاریخ، اگر شخصی برخی از ویژگی ها را داشته، شخصی نرمال محسوب میشده ،ولی اگر همان شخص با همان ویژگی در دوره ی کنونی زندگی میکرد ، شخصی غیر طبیعی محسوب می گشت . به عنوان مثال در طول تاریخ سبکهای مختلفی از ازدواج وجود داشته است ، زمانی که انسانها در دوره غارنشینی بوده اند ، پیش از مدنیت و روستانشینی یعنی زمانی که انسانها با شکار کردن و جمع آوری میوه زندگی میکردند ، خانواده به شکل فعلی و امروزی وجود نداشته است ، بلکه خانواده ها به شکل کومون زندگی می کردند ، یعنی یک گروه که همه با هم زن و شوهر بودند و دسته جمعی زندگی میکردند و دسته جمعی غذا میپختند و دسته جمعی میخوردند و با هم همبستر می شدند و بچه ها هم بچه ی مشترک همه ی جمع بودند ، به این سبک زندگی کومون میگفتند ، که کلمه کمونیست نیز از آن گرفته شده است ، در این سبک از زندگی مالکیتی فردی وجود نداشته است. بلکه مالکیت، بصورت جمعی وجود داشته . این سبک زندگی در یک دوره زمانی چند هزار ساله برای نیاکان ما کاملا نرمال بوده است .
در این دوره ی زمانی مسلما اگر دو نفر می خواستند از جمع جدا شوند و بگویند ما می خواهیم دو نفری به هم تعلق داشته باشیم ، برای آن جمع غیر طبیعی به نظر می رسیده و لابد آن دو نفر به نظر آن جمع بیمار محسوب می شدند ، بنابراین در هر دوره ای یک چیزی نرمال است و در دوره زمانی دیگر چیز دیگری نرمال و طبیعی محسوب می شود .
در عصر فئودالیته که الیگارشی قدرت و امنیت بسیار اهمیت داشت ، در خانواده ها هم چهارچوب سفت و سختی ایجاد شد ، در سیستم ژاپنی که فئودالیته نقش پر رنگی داشته است و هنوز هم دارد ، نه تنها در مناسبات اجتماعی بلکه در خانواده نیز نقش فئودالیته کاملا محسوس است ، مثلا در هنگام غذا خوردن برای هر یک از اعضای خانواده جای مشخصی وجود دارد و اگر جای افراد به هنگام صرف غذا تغییر کند، یک نوع بی ادبی محسوب می شود .پس در دوران فئودالیته افراد کاملا درجه بندی شده هستند و این درجه بندی نه تنها در اجتماع ، بلکه در خانواده نیز رعایت می شود . در این خانواده پدر یا نان آور خانواده حرف آخر را میزند ، جای پدر سر سفره یا میز غذا از همه بالاتر است و اگر پدر بازنشسته و یا از کار افتاده شود و پسر بزرگ نان آور خانه شود ، پدر جای خودش را به پسر میدهد، حتی در هنگام نشستن بر سر سفره یا میز غذا .
با اینکه هنوز هم برخی نقاط جهان در دوره فئودالیته به سر میبرند اما تاریخ تغییر کرد.
بعد از فئودالیته در دوره کاپیتالیسم که دوره ی صنایع بزرگ بود ، شرایط اقتضا میکرد که مردم از روستاها و شهرهای کوچک جدا شوند و به شهرهای بزرگ و جاهایی که کارخانه ها احداث شده بود نقل مکان کنند ، برای اینکه این اتفاق رخ دهد میبایست روابط خانوادگی سست و عواطف کمرنگ میشد ، باید قدرت ریش سفید کم میشد و نیروی کار زن با نیروی کار مرد برابر میشد ، زیرا زمانی که نیروی کار دو برابر میشد ، کارخانه دار میتوانست نرخ حقوق کار را پائین بیاورد زیرا متقاضی کار بیشتر میشد ، چون کار هم کار بدنی و سخت نبود و تنها پای دستگاه ایستادن بود ، زنها هم می توانستند متقاضی کار باشند .
بنابراین در دوره ی کاپیتالیسم خانواده تغییر کرد، خانواده های غیر رسمی بیشتر شدند یعنی ازدواج جای خود را به روابط دوستانه بین دختر و پسر داد و اگر ازدواجی هم شکل می گرفت دو نفر توافق میکردند که بچه دار نشوند و اگر قصد بچه دار شدن هم داشتند با یکدیگر تعهد میکردند که بچه های کمی داشته باشند ، چون مناسبات اجتماعی به نفع این بود که ساختار خانواده ساختار کوچک و جمع و جوری باشد که بتواند راحت مهاجرت کند ، همچنین بتواند اخراج و تعدیل نیرو را تحمل کند .
بنابراین وقتی مناسبات اقتصادی تغییر میکند خانواده ی استاندارد گذشته هم تغییر میکند و میبینیم چیزی که در دوره ی فئودالیته طبیعی جلوه میکند در دوره ی کاپیتالیسم تغییر شکل میدهد .
بعد از دوره ی کاپیتالیسم افراد به این نتیجه رسیدند که مالکیت باید به هر قیمتی که شده از زندگی شان حذف شود، زیرا با مالکیت فشار زیادی به افراد وارد می شود و در اوج دوره کاپیتالیسم افرادی ادعا کردند که باید کمونیست مآبانه زندگی کنیم. یعنی دوباره کمون تشکیل دهیم و هیچ کس مالک هیچ کس نباشد. زمانی که از این افراد پرسیده شد پس بچه ها تکلیفشان چه می شود ؟ نظرشان این بود که بچه ها میبایست به پرورشگاه های دولتی فرستاده شوند تا معلمها تربیتشان را به عهده بگیرند ، آنها اعتقاد داشتند که بچه هایی که در این پرورشگاه ها بزرگ می شوند آدمهای منطقی تر و کوشاتر ی هستند نسبت به بچه هایی که در خانواده بزرگ می شوند که آدمهای لوس تر و عاطفی تر و تنبل تری هستند . شخصی مثل اشو در کتاب آینده طلایی اش این را تجویز کرده است.
آنها نتیجه میگیرند که ما دوباره باید به دوران کمون برگردیم .
امروزه در برخی از نقاط دنیا مثل اسپانیا یا ایالات ماساچوست امریکا برای دو مرد یا دو زنی که می خواهند با یکدیگر ازدواج کنند سند ازدواج صادر میکنند ، شاید این موضوع هنوز برای بسیاری از جوامع قابل درک نباشد ، در حالیکه این شیوه ی ازدواج زمانی در دنیا استاندارد محسوب میشده است ، مثلا در رم باستان که مردان در تمام طول زندگیشان سرگرم جنگ بوده اند و زنها نمی توانستند همراه مردان در جنگها حضور داشته باشند ، استاندارد آن زمان این بوده که یک مرد جنگ آور باید رابطه ی جنسیش رابطه ی همجنس گرایانه باشد ، حتی معلمین حقوق بگیر از دستگاه های دولتی هم این را به عنوان یک تعلیم اخلاقی تجویز میکردند و میگفتند که یک مرد زمانی که با یک زن نشست و برخاست کند سست عنصر میشود . امروزه در بسیاری از نقاط دنیا همجنسگرایی استاندارد است. مثلا در برخی از قبایل آفریقایی قبل از ازدواج همجنس گرایی و بعد از ازدواج دگر جنس گرایی دارند ،یا در کشوری مثل مراکش که یک کشور اسلامی است ، اگر دختران یک پارتنر همجنس داشته باشند استاندارد محسوب می شود ، مراجع مراکش فتوا داده اند که برای دختران قبل از ازدواج داشتن پارتنر همجنس حلال است .
امروزه در عصر پست مدرن، انسانها به دلیل تبادل اطلاعات توانایی این را پیدا کرده اند که متوجه شوند در عرض جغرافیا و در طول تاریخ چقدر استانداردهای زندگی تغییر کرده است . مثلا چیزی که در یک زمانی گناه کبیره محسوب می شده ، در زمان دیگری مستحب بوده است ، به عنوان نمونه ، در عصر ساسانی فرقه ای از دین زرتشت به اسم زروانی حاکم بوده است که در آن، ازدواج خواهر و برادر مستحب شمرده می شده و اگر کسی این کار را میکرده مورد تقدیر روحانیون قرار میگرفته است و همین چیزی که در یک دین حجازی که از یک فضای جغرافیایی متفاوت می آید، از بزرگترین محرمات محسوب می گردد، در یک دین ساسانی که مناسبات اجتماعی و اقتصادی کاملا متفاوتی داشته و بزرگان آن دوست نداشتند که خونشان با خون طبقه ی دیگری آمیخته شود ، می شود جزئی از مستحبات
بنابراین در هزار سال پیش مردم نمی توانستند تاریخ را مرور کنند ، ولی امروزه بخاطر جریان آزاد تکنولوژی و اطلاعات میتوانیم تاریخ را مرور کنیم و ببینیم و متوجه شویم که ازدواج گروهی که امروزه برای اکثر جوامع قابل قبول نیست در یک دوره ی چند هزار ساله استاندارد بوده است ، ازدواج خواهر و برادر یا ازدواج یک مرد با چندین زن و یا ازدواج یک زن با چندین مرد استاندارد بوده است ، ازدواج پدر با دختر ، ازدواج مردان با هم و یا ازدواج زنان با هم استاندارد بوده است ، وقتی به اینها نگاه میکنیم ، متوجه میشویم قانونها و باید و نباید ها در ذهن ما سیال هستند و نمی توانیم قانونها را به عنوان امور الهی محکم سفت و سخت در نظر بگیریم که اگر این قواعد و قوانین را زیر پا بگذاریم عرش الهی بلرزد. زیرا اگر امروز روحانیون می گویند چنین چیزی حرام است ، در دوره ای دیگر هم روحانیون می گفتند چنین چیزی از واجبات است .
وقتی در یک جامعه حقیقت و باید و نبایدها به شکل سیال در بیاید ،جامعه ی پست مدرن شکل میگیرد ، در جامعه پست مدرن استانداردی وجود ندارد و مردم به این نتیجه می رسند که ، برای اینکه هر کسی بتواند با استاندارد خودش زندگی کند باید به استاندارد دیگری تجاوز نکند و آن دیگری هم به استاندارد او تجاوز نکند. بدین ترتیب ، افراد جامعه بر مبنای یک توافق مدنی در کنار هم زندگی خواهند کرد، البته همانطور که قبلا هم گفته شد هنوز جامعه ی پست مدرن در هیچ کجای دنیا وجود ندارد بلکه در همه جای دنیا ما یا شاهد جوامع مدرن هستیم و یا جوامع پیشا مدرن .
در یک جامعه ی پست مدرن چون افراد آن جامعه به این نتیجه می رسند که هیچ استانداردی ، استاندارد قطعی نیست ، یک استاندارد جدید ساخته می شود و آن استاندارد جدید این است که هر کس با استاندارد خودش زندگی خواهد کرد و جایی که استانداردهای افراد با هم تداخل پیدا می کند ، توافق عمومی مرز بین آنها را مشخص میکند . اینکه ما میگوئیم در یک جامعه برخی از افراد طبیعی و برخی غیر طبیعی هستند ، دقیقا بخاطر استانداردهای ذهنی ای است که برای ما در آن جامعه بر اساس شرایط اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی تعریف شده است .
اما در زندگی پست مدرن شکلهای مختلف استاندارد وجود خواهد داشت
در حال حاضر ما در ایران در دوره فئودالیته زندگی میکنیم و هنوز زمان زیادی باقی است تا به دوران مدرن و پست مدرن دست یابیم.
در جامعه ای مثل جامعه ی ما حتی روانپزشکان و روانشناسان هم با استانداردهای همین جامعه انسان طبیعی و غیر طبیعی را تشخیص میدهند. بنابراین در جامعه ای که حتی متخصصین بهداشت روانی هم تحت تاثیر طرحواره های شرایط اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی قرار دارند که اگر شخصی غیر از شرایط استاندارد فعلی جامعه عمل کند را ،فردی غیر طبیعی محسوب میکنند، ما نمی توانیم توقعی خارق العاده از باقی افراد آن جامعه داشته باشیم .