تعریف مارکتینگ این است که نظام بازاریابی سعی میکند نیازهای مردم را بشناسد و آنها را برطرف کند ، اما امروزه مارکتینگ یعنی برای مردم نیاز ایجاد کن و آنها را ملزم به رفع نیازی کن که برایشان ایجاد کرده ای ، اصولا رسانه ها در پی ساختن نیاز برای مردم هستند تا به واسطه ی آن بتوانند به سودهای کلان دست یابند . آنها با ساختن استانداردهایی که خودشان با توجه به خدماتی که میتوانند ارائه دهند تمامی اصول و چهارچوبهای ذهنی افراد را تحت الشعاع قرار میدهند تا از این طریق بتوانند business کنند. این موضوع صرفا مربوط به خرید کالا ها نمی شود و در ابعاد گسترده ای نفوذ یافته است ، از صنعت مد گرفته تا business عمل های زیبایی ، مثلا در کشور اسپانیا بیشترین تبلیغاتی که بر روی در و دیوار ها دیده می شود تصاویر سینه و باسن زنان بعد و قبل از عمل زیبایی است و همانند ایران که در مورد عمل زیبایی بینی همه گیر شده است در کشوری مثل اسپانیا نیز عمل باسن و سینه ی زنان بدین شکل نمود پیدا کرده است .
آنها آنقدر در رسانه ها میگویند که سینه و باسن استاندارد این است که آن شخص نیاز برایش ایجاد میشود ، همانطور که این نیاز در مورد عمل بینی در بین ایرانیان ایجاد شد .
بدین شکل با این نوع استاندارد سازی آنها از یک طرف برای مردان این طرحواره را ایجاد می کنند که اگر زنی مطابق آن استاندارد تعریف شده نباشد باید با انجام عمل زیبایی خودش را به آن استاندارد نزدیک کند و از طرف دیگر در زنان نیز این نیاز ایجاد می شود که اگر مطابق آن استاندارد نباشند از طرف مردان ریجکت می شوند ، در مورد هیکل های باربی و قلمی نیز شرکت های مد ابتدا با ساخت عروسکهای باربی و بعد شبیه سازی مانکن ها به عروسکهای باربی هیکل زیبا و استاندارد را برای زنان بدین شکلی که در حال حاضر شاهد آن هستیم تعریف کردند ، مسلما اینکه زنان به سلامتی و ورزش اهمیت بدهند بسیار پسندیده است اما اینکه غذا نخورند و یا رژیم های سخت و طاقت فرسا بگیرند و یا از انواع داروهای لاغری استفاده کنند ، مسلما سود سرشاری را به جیب مافیهای کارخانجات داروسازی و ... روانه میکند و البته بماند که در دوخت لباسها نیز به لحاظ صرفه جویی در پارچه کلی سود به جیب می زنند و در کنار آن کلی لوازم آرایش و ... نیز مطابق مد روز فروخته می شود .
آقای حداد عادل زمانی که نویسنده و محقق بودند کتابی نوشته بودند به نام برهنگی فرهنگی و فرهنگ برهنگی در این کتاب تبلیغی از یک مجله ی آمریکایی چاپ شده بود که نشان دهد امروزه چقدر مردم متریالیستیک و جسمانی شده اند ، تبلیغ مربوط به یک کارخانه جوراب بود ، در این تبلیغ نوشته شده بود مردان ژاپنی با گردن زنان تحریک می شوند و عکس گردن یک زن را در کنار این متن چاپ کرده بودند بعد نوشته بود مردان فرانسوی با سینه های زنان تحریک می شوند و عکس سینه های زنی را چاپ کرده بود ، بعد نوشته بود مردان آمریکایی با رانهای زنان تحریک می شوند و عکس ران یک زن چاپ شده بود و در ادامه ی تبلیغ گفته شده بود با جورابهای ما زیبایی رانهای شما تضمین می شود .
آیا واقعا تحقیقی بر روی مردان ژاپنی و فرانسوی و آمریکایی صورت گرفته بوده یا اصلا خود این یک نظر سازی بوده است ؟ به نظر میرسد که در این تبلیغ نوعی تلقین وجود دارد ، خواننده با خواندن این مطلب باید پیش فرضهای این متن را در مورد مردان ژاپنی و فرانسوی و آمریکایی بپذیرد و این همه اش تلقین و نظرسازی است ، آیا هیچگاه اطلاعات خام این تحقیق را به مردم ارائه میدهند ؟ مسلما ، خیر.
تحقیقات نشان داده است که در سطح کلان اجتماعی ۳۰ درصد مردم را با نظر سازی میتوان متقاعد کرد ، این کارخانه جوراب سازی با این تبلیغ توانست جوراب هایش را بفروشد ولی نتیجه ی این تبلیغ این می شود که خانم هایی که ران تپل نداشتند احساس زشت بودن و بی کفایتی جنسی کنند و مردانی که پارتنرشان ران تپل نداشت احساس کنند که پارتنر مناسبی انتخاب نکرده اند و به دنبال پارتنر بعدی بروند ، بدین شکل رسانه ها بسیار میتوانند عملکرد ما را تحت الشعاع قرار دهند و ما دائم باید حواسمان را جمع کنیم که سرمان کلاه نرود.