شاید برای برخی از جوانان بخصوص دختران ازدواج کردن هدف و وسیله ای باشد برای دستیابی به برخی خواسته ها و آرزوها که تنها به واسطه ی ازدواج محقق می شود . اما باید دید که چه کسانی با ازدواج کردن به شادی دست میابند و چه کسانی نه . جدا از معیارهایی که برای فرد ایده آل که از نظر افراد مختلف متفاوت است تعیین می شود ، به گمان من شادی و حال خوب یک فرد به واسطه ی داشتن شرایط ایده آل نیز حاصل نمی شود ، به تعبیر دیگر تا زمانی که شخص حال خوبی قبل از ازدواج نداشته باشد نمی تواند انتظار آن را داشته باشد که به واسطه ی تغییر محیط و زندگی با شخصی دیگر یک اتفاق خارق العاده ای صورت پذیرد و به یکباره به حالی مطلوب دست پیدا کند . مهم است که قبل از ازدواج بدانیم که ازدواج کردن تغییری در روحیات و خلق و خوی ما ایجاد نمی کند . مثلا اگر من شخصی منزوی و گوشه گیر باشم به واسطه ی ازدواج به یکباره اجتماعی نمی شوم . یا اگر همسر من از افسردگی رنج می برد با ازدواج حال بهتری پیدا نخواهد کرد .
موضوع دیگری که از نظر من باید قبل از ازدواج حتما به آن توجه کنیم نوع زندگی ای است که از آن لذت میبریم . مثلا اگر من شخصی هستم که تنوع طلبی در من موج میزند و نمی توانم تنها با یک پارتنر رابطه ی عاطفی داشته باشم و یا زود از پارتنر عاطفی ام خسته و دلزده می شوم هیچگاه مناسب ازدواج نیستم .
از نظر من همه ی افراد روحیه ی متاهل بودن و ازدواج کردن را دارا نیستند .
پس بهتر است بدانیم در کدام دسته قرار داریم . بعد تصمیم بگیریم که ازدواج کنیم یا زندگی مجردی را برگزینیم .
ضمن اینکه اگر تمام شرایط و روحیات متاهل شدن را دارا هستید باید بدانیم که ازدواج کردن برای هر شخص کاملا تجربه ای شخصی است . اگر از دوستان و آشنایان شنیدید که ازدواج کردن فوق العاده است یا بالعکس از تجارب بد افراد از ازدواج شنیدید هیچگاه سخنان آشنایان را ملاک انتخاب ازدواج کردن یا نکردن خود نسازید، بلکه به شخص خودتان رجوع کنید ، که آیا توانایی متعهد بودن را دارید ؟ آیا توانایی تحمل یک انسان دیگر را در کنار خودتان دارید ؟ آیا مشکلاتتان را با خودتان حل کرده اید یا به امید اینکه در کنار شخص دیگر و در زندگی جدید حل می شود به دنبال ازدواج هستید ؟