در میان جذرو مد دریا دلم فرسنگ بود
آه !از چشم ترت پیداست این واهمه نیرنگ بود
مثل گیسوی منو حال پریشان شده اش
حال تو برگ خزان ،چون در هوایی منگ بود
این دغل دکان بازی این دغل
شهر مجازی
از کجا انسان بریده در کجای این حقیقت جنگ بود؟
آخر بازی عشق طرد و معما نسخ شعر
آخر این بازی و من ناتوان در فهم بود
بارها شوخی واتبای ادب در لایقی
سنگ دل، این هوشمند مهر طبیعت گردی بینگ بنگ بود
29اردیبهشت۱۴۰۴
فاطمه رستگاری