این ها پارادوکس های عجیبی ست که در خودم و اکثر اطرافیانم و در جامعه حس میکنم.
آنچه تا کنون دریافتم انسان موجودی ست عجیب که در آنی از واحد میتواند احساسات متفاوت و کاملا متناقض را تجربه کند. از قضا انسان تقریبا موجودی ست به دنبال ساده ترین مسیر برای زندگی.
این جالب است که رسانه ها در اقدامی بس ناجوانمردانه از گذشته تا بحال با کشف و شناسایی جنبه های ضعف وجودی انسان در حال میل دادن ما به کسب تمایلات غریزی مان بدون نیاز به تلاش هستند و ذهن ما با این روش خیلی ساده تحت تاثیر قرار میگیرد.

این ها که گفتم خیلی نارحت کننده است،
چرا که ما عمرمان پای رسانه ها از تلویزیون (در ایام قدیم) تا جدیدترین شبکه های اجتماعی (در همین ایام) تلف می شود و وقتی به خودمان می آییم که شخصیتمان آنگونه که رسانه ها میخواستند شکل گرفته است. میل به کمال گرایی بدون تلاش، وابستگی به شبکه های اجتماعی، نمایش زندگی بدون نقص و ایجاد حس حسرت و غیره و غیره.
اما من نمیخواهم این ها لذت زیبا زیستن را از من بگیرند پس
برای شناسایی ارزش های زندگی
برای تلاش، استمرار، یادگیری
و برای رسیدن به اهدافم
با فکر و درایت تصمیم می گیرم
برای گنجاندن کوچکترین عادت ها در زندگی تا تلاش در مسیر کسب بزرگترین دستاورد هایم.
من باور دارم اگر فکر کنیم شکست نخواهیم خورد. حتی می توان با فکر کردن از رسانه به نفع خودمان بهره ببریم.

تاریخ: یکم مهرماه یکهزار و چهارصد و دو
امضاء: فاطمه سوری