
《به نام یاری دهنده عالمین》
بارها در زندگی انسان به جایی میرسد که دیگر نمی تواند ادامه دهد. نه اینکه راهی نداشته باشد! نه! بلکه دیگر جانی و رمقی برای ادامه دادن ندارد !در این شرایط است که بقیه با سرعت از تو پیشی می گیرند و در بین همه آدم های دیگر یک نفر حاضر می شود که به خاطرت به عقب برگردد و با تو ادامه دهد!
چند تا از این آدم ها رو فراموش نکردیم؟
ببینم تو هم برگشتی به خاطرش؟یا نه مثل بقیه اصلا پشتت را هم نگاه نکردی؟!
حواسمان به اینها باشد. اینها آدم هایی هستند که درست به موقع سراغت را میگیرند،به موقع دستت را میگیرند و به موقع میگذارند تنها باشی تا خودت بلند شدن را یاد بگیری!
فراموششان نکنیم اینها نباید فراموش شوند!