احوال شما؟
چه خبر ؟
راستی می دانی دل ما برای تو تنگ است
هنوز چهرت را موقع خداحافظی به یاد دارم ؛ حتی آن تک تار سفید داغ مرگ پدرت را ، کنار شقیقه ات
موقع تمام ان سلام و احوال پرسی معمولی که تمام آشنایان دور موقع دیدار به جا می آورند
" خانواده خوبن ؟ "
حال خانواده ام را نپرس حال انها خوبست
حال دلم را بپرس آشنای دور ِ نزدیک من
حال دلم را بپرس تا زیر و روی دلم را از اولین نگاه شیرین تا آخرین نفس فرهاد برایت بگویم
حال دلم را بپرس تا بگویم چگونه تک تک لحضات این احوال پرسی های ساده
را در خود به هزار سال ذخیره می کند برای شب های ابدی بدون تو
حال دلم را بپرس تا بگوییم که خوب نیست ، بدون تو
تا بگوییم که چگونه دل در خود میپیچد به هنگام دیدار که فریاد نزند
هنگامی صدایم میکنی نگوید" جانم " بگویید «بله»
هنگامی که می گویی خوب هستین ؟ نگوید " تو را که دیدم ارام گرفتم " بگوید « به مرحمت شما...»
حال دلم را بپرس تا بگویم منم همان دیوانه بی دردسر جهان
حال دلم را بپرس که چگونه بی تابانه آغوش تورا تشنه است
که به هزار و یک دلیل نمی شود
اما ...
برای خدای ما که نشد ندارد
خدا کاری به آن هزار و یک دلیل ندارد
بیاید و بزند و آغوشمان بشود
چه بشود ...
چه ها که بشود ...
چه ها کنم من ....
