
امروز را برای تومی نویسم باعشق بانهایت احترام وتمام احساسم به وجودت .
پسرم...
تو فقط فرزند من نیستی؛ تکهای از قلب منی که بیرون از وجودم قدم میزند. هر بار که لبخند میزنی، دنیا برایم روشنتر میشود و هر بار که غمگین میشوی، انگار تمام آسمان دلم ابری میشود.
بزرگ شدنت را هر روز با چشمهای خودم تماشا کردهام؛ از دستهای کوچک و لرزان کودکی تا قدمهایی که حالا محکمتر از همیشه آیندهات را میسازند. شاید روزی آنقدر بزرگ شوی که کمتر به من تکیه کنی، اما بدان هیچوقت آنقدر بزرگ نمیشوی که از دعای مادرت دور بمانی.
آرزویم این نیست که زندگی همیشه به کامت باشد؛ آرزویم این است که آنقدر قوی، مهربان و باایمان باشی که از سختترین روزها هم سربلند عبور کنی. آدمها شاید موفقیتت را ببینند، اما من دلم میخواهد قبل از هر چیز، انسان بودنت را تحسین کنند.
پسرم، اگر روزی خسته شدی، اگر دنیا با تو مهربان نبود، یادت باشد همیشه جایی هست که میتوانی بیهیچ ترسی به آن برگردی؛ آغوش مادری که عشقش نه تاریخ انقضا دارد و نه پایان.
تو دلیل بسیاری از لبخندهای منی، امید روزهای سخت منی و زیباترین هدیهای که زندگی به من بخشیده است. تا آخرین نفس، دعای من این است که مسیرت روشن باشد، دلت آرام بماند و خدا در تمام قدمهایت همراهت باشد.
دوستت دارم؛ نه فقط به اندازهی تمام روزهایی که کنارم بودهای، بلکه به اندازهی تمام فرداهایی که هنوز نیامدهاند.
اگر هرچه پیش آمد بدان روزگارهرآنچه سخت هم بگذرد ،باز من وتو می مانیم ومی سازیم .نترس من کنارت هستم.❤️❤️❤️