
چقدر یکهو نوشتن سخت شد !
موضوع زیاد هست ، میخواستم از زنان موفق تاریخ بنویسم ، از مزایای فرار از تهران بگم ، نگاره ای از کلاس های فجازی مون داشته باشم اما یکهو قفل کردم گویا .
آنقدر ذهنم این چند وقت شلوغ و پلوغ بود که انتظار هم میرفت همچنین استراحتی را از من بخواد ، بهش حق میدم !
گاهی وقتها لازمه حتی فکر هم نکنی _که خب از ناممکناته_ اما از بابت کارهای روزمره ای که واجبند و نیاز به فسفر زیادی دارند _ دست رو دلم نزارید که نمیدونین چقدر درس های عقب افتاده دارم و چقدر حد حسابان سخته /: _ مطالب نصف و نیمه ام رو رها میکنم و بداهه پیش میرم.
یکی از آدم های تاثیر گذار زندگی ام که لازمه یکبار از یک تحول عظیمی که در زندگی ام ایجاد کرد بنویسم ، همیشه معتقدن که تغییر خیلی خوبه . حالا هرچی میخواد باشه مهم اینه که تو خود جدیدت و دنیای جدیدت رو دوست داشته باشی .
و من معتقدم یکی از اصلی ترین دلایل تغییرها، شکستها هستند . بعد شکست تو مسیرت رو عوض میکنی ، یا شاید هم صرفا روش ت رو . اما مهمه که بدونیم تغییر همیشه یک پنجره جدید برای تماشا کردن لحظه ها و آدم هاییه که در اطرافمون میدوند دنبال هدفشون.
یکی از خواسته هام همیشه این بوده که بتونم زمان رو نگه دارم تا آدم ها رو تماشا کنم و ببینم که هرکدوم شون چطور میدوند و به همدیگه تنه میزنن . تماشای سیر دنیا و گذر لحظه ها لذت بخشه به شرطی که خودت لحظه ای رو از دست ندی (:
از جمله تغییر هایی که خیلی دوست داشتم ، برای چند سال پیشه . وقتی که با همه بچه های مدرسه جدیدم فرق میکردم ، از این نظر که رفتارهاشون بنظرم غیر منطقی و کودکانه میومد . _عملا فاز فرهیختگی ای گرفته بودم که باعث کدورت های زیادی شد _.اگرچه الان هم که خیلی وقت از آخرین ملاقات مون میگذره ، با خیلی هاشون عملا قطع رابطه کردم و انداختم شون توی طرح _. طرح کاهش شعاع دایره روابط با حذف روابط اضافی از جمله دوستهایی که در نوارهای آخر دایره ام جاداشتند _ و من در ارتباطاتش باهاشون بارها تجدید نظر کردم .
شدیداً راضی ام که سال دومی که باهاشون توی یک مدرسه بودم خودم رو به موج بچه ها سپردم و باهاشون یکی شدم . بچگی کردن های اون سال واقعا بهم چسبید .
و حالا هم شدیدا خوشحالم که روابطم رو باهاشون کمرنگ کردم . چون بعضی از ارتباطات صرفا وقت آدم رو میگیرند و باعث شلوغی ذهن و درگیری میشن.
مامان یکبار بهم گفت که حالا که ما از شهر فامیل خارج شدیم و اینجا عملا یک مقدار غریبه ایم و تنها _ که البته گذر زمان و آدم های جدید این مسئله رو کم جلوه تر کرده _ عاملی برای رشد شماست . چون وقتی مدام با اقوام در رفت و آمد باشی ، این خودش تو رو از برنامه هات و راههایی که میتونی طی بکنی ، عقب میندازه . زمانت ، ذهنت و زندگیت درگیر فامیل میشه و این فراغت خاطری رو که برای رسیدن به اونچه که دوست داری اینجا داری رو ازت میگیره .
و من هم همون قدر که مامان دلیل منطقی برام داشت بهش گفتم که تنهایی هم خوب نیست . اینکه صرفا با دوستهات باشی و ماهی ، دوماهی یکبار _ والا الان هم که به لطف کرونا سه ماه یکبار _ فامیل رو ببینی هم اونقدر ها هم مفید نیست . تنهایی خودش میتونه عامل عقب افتادن ها باشه .
اما خب حرفهامون از دوجنس متفاوت بود کاملا و بازهم همونطور که همیشه میگم همه چیز بستگی به نگاه آدم ها داره . به روش شون . و به تلاش شون .
بازهم از تغییر مینویسم .