سرود

گفت: بیشتر شوخی کن،سعی کن با نمک و تو دل برو باشی

با لبخند نگاهش کردم

-سعی کن کمتر منطقی باشی،منطق تو غلط نیست،خیلی هم خوبه اما به درد زندگی نمیخوره.

گفت باید حساسیت هات رو کمتر کنی، باید اجازه بدی دیگران هم نقشی توی زندگی ت داشته باشن

گفت باید حرفهات رو بزنی، حتی با داد و دعوا

گفت؛

باید تغییر کنی

من همینطور نگاهش کردم و نگفتم که تمام اینهایی که الان ازشون ایراد می گیری، حاصل تغییرات اند.

نپرسیدم که یعنی این سالها روشم برای زندگی اشتباه بوده؟ یعنی زندگی نکرده م؟

نمیدونم چندبار دیگه، چند سال دیگه، تا به کجا همینطور باید تغییر کنم؛ شاید اصلا زندگی کردن یعنی تغییر !؟