لحظه های شیرینی که روزم رو میسازن واقعا کم نیستن.
میتونه اون هارمونی قشنگ رنگهای صبحانه م باشه، که روکش کاکائویی صورتی رنگ با راه راه روی ماگم هماهنگ میشن.
میتونه نسیم پاییزی ای باشه که از پنجره میاد.
میتونه صدای جیک جیک گنجشکهای روی درخت زیتون باشه.
یا معلمی که یادش رفته درس بپرسه.






همیشه، از همون اولش؛
همون موقع که اپل مینی ایپد میزد و من کلاس چهارمی بودم که بهم هدیه دادن
بابا بهم میگفت عکسی که توش ادم نباشه به چه دردی میخوره ؟
الان میگم که
به درد حس و حال خوب صبح دوشنبه!