
وقتی هنوز هم تحت مراقبت خانواده ت هستی، هنوز وابستگی هایی داری که نمیتونی ترک شون بکنی، اینجا ادامه دادن فقط جدایی ها رو سخت و تلخ میکنه
ادمهاسعی میکنند اون چیزی رو که دوست دارند تا ابد نگه دارند،اما وقتی اون چیز نیست و یک شخصه، تو نمیتونی محدودش بکنی، ادمها با افکار شون به راحتی میتونن همه جا سفر بکنند قدرت اراده هر فرد مشخص میکنه که تا به کجا اون رو در زندگی ش عملی بکنه
شاید دختری باشه که فی الابد بخواد تحت حمایت خانواده بمونه( چه والدین چه همسر)
انتخاب این دختر همینه و همه انتخابها محترمند اما واقعا فکر میکنین توی رویاهای ان دختر یه زندگی ساده تحمیلی نقش بسته؟
هستند ، اما خیلی کم . حداقل امروزخیلی کم میتونیم با همچین فکرهایی مواجه باشیم.
اما قطعا چیزی که توی فکر ها میگذره خیلی تعبیر متفاوتی داره با اون چیزی که شما می بینید
داستایوفسکی تعبیر جالبی داره از زندگی دختری در شبهای روشن. دختری که در رویاهاش حتی عروس امپراطور چین هم شده اما شما وقتی توی خیابون از کنارش رد میشید ایا حس میکنید؟ یا وقتی که باهاش هم صحبت میشید؟ یا حتی بد از چندی معاشرت!؟ نه، ادمهای نزدیکی که بتونن واقعاافکار شما ر تشخیص بدن و یا شما باهاشون به اشتراک بزارین انگشت شمارند. برای من ؟ نمیدونم شاید 1 نفر ، شاید هم به هر کسی یک بخشی. این درست تره...
نمیدونم عاقبت اون دختر چیشد اما وقتی کتاب رو تموم کردم راج بهش مینویسم. اما مادربزرگ مهربانش، اون رو خیلی دوست داشته... خیلی!
از این روزهایی که بخاطر تفاوت عقاید تهدید میشم، نمیترسم! اره بغض میکنم. دلم میلرزه. اما همونجا به خودم میگم صبر کن! دیدی که صبر تا حالا چه چیزهایی رو درست کرد!!! این رو هم درست میکنه.
فکر میکردم وقتی به هجده میرسی یعنی ادمهای اطرافت برات از نظر شخصیتی ، حقوق و احترام بیشتری قائل باشند. اما حقیقت این بود که ادمهای نزدیکی که دوستت دارند، کم پیش میاد علاقه تورو در نظر بگیرن.
چیزی که من با چشمهای یک دختر هجده ساله بسیار خسته از فشار درسی میبینم، اینه که تا وقتی توی یک خانواده هستی، مجبوری طبق قوانین اون خانواده، کوچک ترین و ساده ترین ارزشها و تفاوت هات رو نادیده بگیری و بخاطر بقیه کنار بیای.
بله این تعامل و هزمیستی ادمها کنار همه. چیزی که خیلی ها به من هجده ساله میگن تو چرا نمیتونی کنار بیای با ما ؟
ین این حرف رو میزنن بخاطر اینکه زیاد از حد باهاشون کنار اومدم و حالا دارن سواری میگیرن؟
تا حالا سعی کردم عقایدم رو نشون بدم اما با روشهای ادمهای دیگه کارم رو پیش ببرم. هر بار که طغیان کردم و شدم فاطمه سادات بد، هر بار ته دلم خالی بوده، اما نتایج دلگرمم کرده اند.
شاید فقط به تلاش نیاز دارم؛ تا امسال بگذره و من بتونم نتیجه خوب کسب کنم! یعنی میتونم ؟ اصلا مطمئن نیستم راجع بهش. دختری که سال اخرش رو تغییر رشته داده و بله خب قطعا عقب تره از باقی.
اما باید تلاش کنم. اگرچه این روزها خیلی بهم سخت میگذره، درسته که نه از نظر فیزیکی توان 5 ونیم بیدار شدن و یازده خوابیدن رو دارم و نه از نظر روحی توان مقابله با استرس ها و فشارهای غیرمنطقی؛ بله خیلی داره سخت میگذره بهم... خیلی زیاد!
اما نمیخوام بمونم. میدونم اطرافیانم خیلی ضربه میخورن. میدونم برای خودم کار خیلی سخت میشه. میدونم راهم قراره سخت تر ازاینهایی باشه که هست اما شدیدا تصمیم گرفتم که برم. و هرچند وقت یک بار این تصمیم مرور میشه و من مصمم تر.


جاداره بگم لعنت به این پول که هروقت یادش میفتم از تمام تصمیماتم منصرفم میکنه/: