آدمهای اشتباهی
هر آدمی در هر زمانی وقتی وارد زندگی ما میشود، برگهایی از دفتر زندگیمان را به خود اختصاص میدهد.
بعضی از این آدمها ماندگارند و در هر برگی نشانی از آنها دیده میشود. بعضی دیگر فقط در چند برگ دیده میشوند، یا خود میروند و یا ما حذفشان میکنیم. عدهای دیگر اشتباهی هستند، یعنی نه خود میروند و نه ما حذفشان میکنیم. همین اشتباهیها هستند که بخشی از دفتر زندگی ما و یا بیشتر آن را سیاه میکنند.
حُسنی که دوران کرونا برای من داشت این بود که تصمیم گرفتم برگردم به دوران پیش از کرونا و برگبرگ دفتر زندگیام را مطالعه کنم.
هر برگ برای خودش قصهای داشت از آدمهای زندگیام. از آنهایی که با ورودشان به زندگیام، برگهای دفترم را خواندنی و لذتبخش کرده بودند. با خواندن بعضی برگها احساس اندوه و پشیمانی میکردم. آن برگها پر از کلماتی بود که انتخابهای اشتباهم را بیان میکردند. انتخابهایی که سبب آن، ورود آدمهای اشتباهی به زندگیام بوده است. آدمهایی که اگر میماندند، شاید پایان دفترم را سیاه میکردند.
باید تصمیم سختی میگرفتم. باید حذفشان میکردم. حذف آنها سخت بود. انسان قبل از اینکه دلبسته شود، وابسته میشود و وابستگیها همان بندهایی هستند که نمیگذارند خودمان را دوست داشته باشیم.
کرونا به من این فرصت را داد تا فکر کنم به اینکه مگر دفتر زندگی من میتواند، چند برگ دیگر داشته باشد؟!
باید کمترین تعداد برگ را در نظر میگرفتم تا بتوانم خوب تصمیم بگیرم. برای اینکه برگهای باقیمانده را با بهترین واژهها پر کنم، باید آدمهای اشتباهی زندگیام را حذف میکردم. سخت بود ولی حذفشان کردم.
۸ خرداد ۱۴۰۰