سلام دوستان.
میدونستین همه ما اهل واردات و صادراتیم؟
همین خود ما نویسندهها (الان یعنی مثلا منم جزو نویسندهها هستم). ☺️
چطوری؟!
الان براتون مطلبی در این مورد میذارم.

انسان دو دهان دارد:
یكى گوش كه دهان روح او است
و دیگر دهان كه دهان تن او است.
این دو دهان خیلى محترماند.
انسان باید خیلى مواظب آنها باشد. یعنى باید صادرات و واردات این دهنها را خیلى مراقب باشد.
آنهایى كه هرزهخوراك مىشوند، هرزهكار مىگردند.
كسانى كه هرزهشنو مىشوند، هرزهگو مىگردند.
وقتى واردات انسان هرزه شد، صادرات او هم هرزه و پلید و كثیف مىشود. یعنى قلم او هرزه و نوشتههایش زهرآگین خواهد داشت.
حضرت وصى، امیرالمؤمنین، علیه السلام فرمود:
عمل نبات (گیاه) است و هیچ نبات از آب بىنیاز نیست و آبها گوناگوناند.
هر آبى كه پاك است، آن نبات هم پاك و میوهاش شیرین خواهد بود؛
و هر آبى كه پلید است، آن نبات هم پلید و میوه او تلخ است.
خود عمل، حاكى است كه از چه آبى روییده شده است.
اینا صحبتهای علامه حسنزاده آملی بود که واستون آوردم.
خوبه بشینیم یه نگاهی بندازیم به کارهایی که میکنیم و حرفهایی که میزنیم تا دستمون بیاد چه وارداتی درست بوده و کجاها خراب کردیم.
همین ما نویسنده ها، برای اینکه بتونیم بنویسیم باید زیاد بخونیم.
خب به نظر بعضی ها هر کتابی یه بار ارزش خوندن داره یا هر فیلمی یه بار ارزش دیدن؛ ولی به نظر من که اینطور نیست.
ما باید حواسمون باشه طبق ارزش هایی که داریم، کتاب و فیلم و همنشین و ... رو انتخاب کنیم. وارداتی که به روحمون داریم با حساب و کتاب باشه و هر چیزی رو به خورد مغز و ذهنمون ندیم؛ چون ممکنه مسموم بشه یا به قوه ادراک لطمه وارد بشه و ... .
نویسنده ای که فقط سیاه می نویسه و از خوندن نوشته هاش احساس غم و افسردگی به آدم منتقل می شه، نشون می ده که واردات درستی نداشته و امید در زندگیش رنگ باخته.
برعکس بعضی نوشته ها رو وقتی می خونی سرشار از انرژی می شی و اونم انرژی حقیقی که تو رو به رشد و حرکت می رسونه و بهت افق دید می ده و امید به بهت تزریق می کنه.
نوشته های خودمون رو که ببینیم و دوباره بخونیم، می تونیم خودمون محک بزنیم که چه کردیم و آیا لازمه برای تغییر و بهبود نوشته هامون کاری بکنیم یا نه. البته همیشه برای بهبود و رشد نوشته هامون باید تلاش کنیم.
خلاصه اینکه یادمون باشه ما فقط یک بار فرصت داریم توی این دنیا زندگی کنیم و فرصت زیادی نداریم که به هر خوردنی مشغول بشیم؛ چه خوردنی برای جسم چه خوردنی برای روح.
*****
وای چقد سخته با گوشی بخوای متن بنویسی! هی وسط نوشتن، می پره بالای صفحه.
اتمام کار رو اومدم با لپ تاپ نوشتم. برای همین از یه جایی، نیم فاصله ها رعایت نشده دیگه.