سلام.
یکی از مطالب خیلی جالبی که خوندم این متن هست که واستون میذارم:

بارها خوانده و شنیده بودم که زهدورزیدن به معنی ترک دنیا نیست، ? بلکه یعنی از دنیا استفاده کنیم برای جمعآوری توشه سفر آخرت، بدون اینکه به آن علاقمند باشیم و دل ببندیم و بهخاطر ازدستدادنش نگران شویم.
به خود می گفتم دنیا جاذبهٔ خودش را دارد و چگونه میتوان مثلاً به ماشین مدل بالایی که خریدی علاقمند نباشی و اگر دزد ببرد ناراحت نشوی؟! ?
↩️ اما خیلی ساده معنای زهد را فهمیدم و متوجه شدم که چگونه میتوان هم از دنیا استفاده کرد و هم از آن چشم پوشید و به آن دل نبست.
❓میدانید کِی؟

? وقتی که خانهٔ جدید خریدم و خانهٔ فعلیام را یک معمار برای ساختن دوباره خرید و بنا شد چند ماه بعد خانه کلنگی را تحویل دهم.
❗️ دیگر هیچ احساسی نسبت به این خانه نداشتم و علیرغم اینکه در آن زندگی میکردم و از امکانات آن استفاده میکردم، دغدغهٔ خرابی و نظافت آن را نداشتم. تمام وقت و انرژی خودم را صرف تهیه لوازم جدید برای خانهٔ آیندهام میکردم.
صبح تا شب به آماده و آبادکردن خانهٔ آینده میپرداختم؛ اما شب هنگام خستگیام را در خانهٔ قبلی درمیکردم.
همّ و غمّ من، عرقریزی و تلاشم همه برای خانهٔ آیندهام بود و عرقزدایی و استفاده از دوش گرم حمام در خانهٔ قدیمیام.
و چقدر برای رفتن به خانهٔ آباد آیندهام لحظهشماری میکردم!
? اینجا بود که فهمیدم زهد یعنی همین حس را در خانهٔ آیندهام هم نسبت به خانهٔ آخرتم داشته باشم️.
یعنی از تمام خانه و ملک و مال و ثروت خود استفاده کنم ? اما در جهت تکمیل و اصلاح و آبادانی خانهٔ آخرتم!
یعنی اگر خانه میخرم یا میسازم، مراقب باشم از مال حرام و غصبی و ... در آن استفاده نکنم، و از واجبات مالی احتمالی متعلق آن (خمس) غفلت نکنم.
یعنی از همان خانه استفاده کنم برای برگزاری جشنها و روضههای خانگی برای ائمه(علیهمالسلام).
یا درصورت امکان، اسکان نیازمندان در آن خانه و ... .
✅ و البته تمام اینها زمانی محقق خواهد شد که قلباً معتقد باشیم دنیا محل گذر است و آخرت ابدی در پیش.
و عمر را به غفلت و تسویف (امروز و فردا کردن) نگذرانیم.