سلام.
وقتی به پشت سرم نگاه میکنم حسرت خیلی چیزا رو میخورم. خیلی از موقعیتهایی که داشتم و ازش درست استفاده نکردم و البته خداروشکر ازشون تجربه به دست آوردم.
گاهی میگم کاش فلان موقع این کار رو انجام میدادم.
کاش درسمو بهتر میخوندم و تمرینات عملی کارگاهها رو جدیتر دنبال میکردم و تمرین و تمرین بیشتر میداشتم. الان میفهمم فلان درس دانشگاه چه کاربردی برام داشته.
کاش میرفتم فلان رشته رو میخوندم و الان سری توی سرها درآورده بودم.
کاش توی فلان محیط اجتماعی وارد نمیشدم یا میشدم.
کاش و کاش و کاشهای بعدی.
خیلی وقتها ممکنه وقتی به عقب نگاه میکنی از خودت ناامید بشی که چه زمانهای مفیدی رو از دست دادی و حالا دیگه اون توان و وقت و انرژی رو نداری و حسرت و آه میکشی.

شاید افسردگی بگیری و دائم بری بخوابی حتی. واسه خودم بارها توی شرایط مختلف، پیش اومده چند روز فقط خوابیدم و دست به هیچ کاری نزدم و دائم به جون خودم غر زدم یا سرکوفت و تنبیه درونی داشتم.
هی منتظر یه اتفاق خاص، یه معجزه یا همچین چیزی!
ولی خبری نشد که نشد.
یه جملهٔ خیلی قشنگی دیروز خوندم که میگه:
بهترین زمان برای کاشتن یک درخت، بیست سال پیش بود.
و زمان بعدی که بهترین زمان است، همین الان است!
درختهایتان را بکارید و در آینده بهترین ثمرات را بهدست بیاورید.
میخوام به خودم و شما بگم که اگه از وضعیتی که الان توش هستی راضی نیستی، اگه برای فرار از چیزی که هستی مغزت دائم فرمان میده که بخواب تا بگذره، به پیامهای مغزت توجه نکن.
یه بسمالله بگو و دست به زانوات بذار و یا علی بگو و بلند شو.
این تو هستی که میتونی بقیهش رو تغییر بدی؛ وگرنه اگه بشینی و دست روی دست بذاری و با همین مدلی که تا حالا اومدی، پیش بری، ده سال دیگه هم بگذره، وضعیتت تغییر نمیکنه.
تو تا اول در درونت و بعد بیرونت تغییری ایجاد نکنی، حال خوب واست ایجاد نمیشه.
منتظر معجزه نباش. معجزه همین زندهبودن و فرصت تلاشداشتنه.
دلت رو به خدا بسپار و اعضاء و جوارحت رو برای خدا به کار بگیر.
این ذکر رو هم زیاد زمزمه کن: یا ربِّ قَوِّ علیٰ خدمتِک جَوارحی و اشْدُدْ علَی العَزیمَةِ جَوانِحی.