سلام.
من اصلا تا حالا ننوشتم، چطور بنویسم؟
از کجا شروع کنم؟
چی بنویسم که مخاطب داشته باشه؟
چطور به یه نویسنده خوب تبدیل بشم؟

اینا چند نمونه از سوالایی هست که وقتی نوجوان بودم با خودم میگفتم. شاید اون موقع فکرشو نمیکردم که یه روزی وبلاگی داشته باشم و مطالبی برای نویسندهشدن بنویسم و حتی مخاطبینی باشن که متنامو بخونن.
خدا رو چه دیدی! شما هم شاید همین چند سال بعد یا چند ماه دیگه یا اصلا چند روز دیگه همین حس رو تجربه کنی و برای دیگران از روزهایی که ترس از نوشتن داشتی بنویسی.
اولین قدم برای نویسندهشدن: شور و شوق برای نویسندگی
فکر نکنید که برای نویسندهشدن حتما به استعداد خاصی نیازه که فقط بعضیا دارن.
اصلا اینطور نیست.
البته ممکنه یه سری کمی از افراد باشن که یه استعداد خاص در نویسندگی توی وجودشون دارن؛ ولی این دلیل نمیشه که بقیه نویسنده خوبی نشن.
اگر از ته دلت به نوشتن علاقه داری، شروع کن.
پس اگر توی دلت دوس داری بنویسی و احساس میکنی از نوشتن لذت میبری و آرومت میکنه، تو میتونی نویسنده بشی.
دومین قدم برای نویسندهشدن: خوندن کتاب و مقالات خوب
هرچی بیشتر وقت بذاری برای مطالعه، بیشتر برد میکنی.
اصلا رابطه خاص و تنگاتنگی بین خوندن و نوشتن هست.
دست کم هفتهای یکی دو کتاب بخون. مقالات مختلف درباره موضوعی که دوس داری دربارهاش بدونی و بنویسی رو بخون.
خوندن هم بهت دید بازتری میده، هم بهت شناخت میده، هم دایره لغاتت رو زیاد میکنه و کلی فایده که بعدا بهت میگم.
سومین قدم برای نویسندهشدن: نوشتن و نوشتن و باز هم نوشتن
خب حالا که تا اینجای مقاله رو خوندی، معلومه که شوق نوشتن داری. اهل خوندن هم که هستی و براش وقت میذاری، آفرین.
بهت تبریک میگم. شروع کن به نوشتن.
کافیه یه قلم و کاغذ برداری و یه بسم الله بگی و شروع کنی.
حتی میتونی بنویسی: الان که قلم به دست گرفتم احساس میکنم هیچی توی مغزم نیست و خالی خالی شده. چرا نمیتونم بنویسیم؟ اصلا از چی بنویسم؟...
همین ننوشتن رو بنویس. فقط بنویس. هرچی به ذهنت میاد.
کافیه شروع کنی تا کم کم یخ ذهنت باز بشه و دستت به نوشتن عادت کنه.
مطمئنم اونقدر خاطره و اتفاق توی زندگی افتاده که بتونی برای هرکدومش کلی مطلب بنویسی و وقت هم کم بیاری.
همین حالا برام بنویس که کدوم قدمها رو برداشتی؟
