
در این شاهراه بی پایان ، ارام ارام قدم بر میدارم به امید انکه روزی به مقصد رسم ...
چندیست دگر مرگ به دنبالم نیامده !
پس هر شب به دنبال ان در تاریکی محض زندگی میگردم ، پشت رویایی که خودش نیز به دنبال راه فراریست از این تعصب افراطی ...
در تلاطم این شب ها مرگ میرقصد با قدم های من ، در ان هنگام که در تفحص او بودم !
میگویند مرگ برابر است با جاودانگی و جاودانگی با مرگ ، پس امشب شراب جاودانگی را با مرگ مینوشم...
به قول اخوان ثالث : زندگی شاید همین باشد ، یک فریب ساده و کوچک ...
اما بالاخره پس از سالیانی دیرپا به مقصد رسیدم .
اما این مرگ نبود ، زیرا من ایستادم ...
و همه ی مردگان دراز میکشیدند ...
F.NR?️