
امروزه زبان های برنامه نویسی متعددی در تفاوت زبانهای برنامه نویسی حال عمومی شدن و همه کاره شدن هستند، اما این زبان ها تخصص های خود را دارند و هر زبانی مزایا و معایب خاص خود را دارد. معمولاً زبان های برنامه نویسی را می توان به چند نوع طبقه بندی کرد، با این حال، این زبان ها از چندین سبک برنامه نویسی پشتیبانی می کنند. هر ساله تعدادی از زبان های برنامه نویسی پیاده سازی می شوند، اما تعداد کمی از زبان ها بسیار محبوب می شوند که ممکن است توسط یک برنامه نویس حرفه ای در حرفه خود استفاده شود.
از زبان های برنامه نویسی برای کنترل عملکرد کامپیوتر یا ماشین استفاده می شود. در حال حاضر برنامه نویس کامپیوتر انتخاب های زیادی برای انتخاب زبان دارد، اما تفاوت های زیادی بین زبان های برنامه نویسی وجود دارد. بنابراین، این مقاله اطلاعات مختصری در مورد انواع زبان های برنامه نویسی، تفاوت زبان های برنامه نویسی و انواع زبان های برنامه نویسی تفاوت زبانهای برنامه نویسی به روش های مفید ارائه می دهد.
زبان برنامه نویسی چیست؟
زبان برنامه نویسی نمادی است که برای اتصال دستورالعمل ها به ماشین یا کامپیوتر طراحی شده است. زبان های برنامه نویسی عمدتاً برای کنترل عملکرد ماشین یا بیان الگوریتم ها استفاده می شوند. در حال حاضر هزاران زبان برنامه نویسی پیاده سازی شده اند. در زمینه کامپیوتر، بسیاری از زبان ها باید به صورت دستوری بیان شوند، در حالی که سایر زبان های برنامه نویسی از فرم اعلانی استفاده می کنند. برنامه را می توان به دو شکل نحوی و معنایی تقسیم کرد. برخی از زبان ها با استاندارد SO مانند زبان C تعریف می شوند.
انواع زبان های برنامه نویسیدر زیر به انواع مختلف زبان های برنامه نویسی پرداخته شده است.انواع پارادایم های برنامه تفاوت زبانهای برنامه نویسی نویسیزبان برنامه نویسی رویه ای
زبان برنامه نویسی رویه ای برای اجرای دنباله ای ایرانیان سایبر از عبارات که منجر به نتیجه می شود استفاده می شود. به طور معمول، این نوع زبان برنامه نویسی از چندین متغیر، حلقه های سنگین و عناصر دیگر استفاده می کند که آنها را از زبان های برنامه نویسی کاربردی جدا می کند. توابع زبان رویه ای ممکن است متغیرها را کنترل کنند، به غیر از مقدار بازگشتی تابع. به عنوان مثال، چاپ اطلاعات.
زبان برنامه نویسی کاربردی زبان برنامهنویسی تابعی معمولاً از دادههای ذخیرهشده استفاده میکند و اغلب از حلقهها به نفع توابع بازگشتی اجتناب میکند. تمرکز اصلی برنامهنویسی تابعی بر روی مقادیر بازگشتی توابع است و عوارض جانبی و متفاوت نشان میدهد که حالت ذخیرهسازی به شدت کاهش مییابد. به عنوان مثال، در یک زبان مفید بسیار خالص، اگر یک تابع نامگذاری شود، انتظار می رود که تابع هیچ گونه O/P را تغییر ندهد یا انجام ندهد. با این حال، ممکن است تماس های الگوریتمی ایجاد کند و پارامترهای این تماس ها را تغییر دهد. زبانهای کاربردی معمولاً سادهتر هستند و به راحتی میتوان به مسائل انتزاعی اشاره کرد، با این حال، آنها حتی "دورتر از ماشین" خواهند بود، در این تفاوت زبانهای برنامه نویسی صورت مدل برنامهنویسی آنها شناخت دقیق را دشوار میکند، اما کد به زبان ماشین رمزگشایی میشود (که عبارتند از اغلب برای برنامه نویسی سیستم مشکل ساز است).
زبان برنامه نویسی شی گرااین زبان برنامه نویسی جهان را به عنوان گروهی از اشیا می بیند که دارای داده های داخلی و دسترسی خارجی به بخش هایی از آن داده است. هدف این زبان برنامه نویسی این است که با تفکیک آن به مجموعه ای از اشیاء که خدماتی را ارائه می دهند که برای حل یک مشکل خاص مورد استفاده قرار گیرد، در مورد خطا فکر کند. یکی از اصول اصلی زبان برنامه نویسی شی گرا، کپسوله سازی است که هر چیزی که یک شی نیاز دارد باید در داخل شی باشد. این زبان همچنین بر قابلیت استفاده مجدد از طریق وراثت و ظرفیت گسترش پیاده سازی های فعلی بدون نیاز به تغییر مقدار زیادی کد با استفاده از چند شکلی تأکید می کند.
زبان برنامه نویسی اسکریپت این زبانهای برنامهنویسی اغلب رویهای هستند و ممکن است شامل عناصر زبان شیگرا باشند، اما در دستهبندی خودشان قرار میگیرند، زیرا معمولاً زبانهای برنامهنویسی کاملی نیستند که از توسعه سیستمهای بزرگ پشتیبانی میکنند. به عنوان مثال، آنها ممکن است چک کردن نوع زمان کامپایل نداشته باشند. معمولاً این زبان ها برای شروع به نحو کوچکی نیاز دارند.
زبان برنامه نویسی منطقی این نوع زبانها به برنامهنویسان اجازه میدهند تا عباراتی را بیان کنند و سپس به ماشین اجازه میدهند تا در مورد پیامدهای زبانهای برنامه نویسی آن عبارات استدلال کند. به یک معنا، این زبان به رایانه نمیگوید چگونه کاری را انجام دهد، بلکه محدودیتهایی را در مورد کارهایی که باید انجام دهد اعمال میکند.