
بهترین راه برای آموزش کدنویسی به بچه ها این آموزش برنامه نویسی نیست که شما فکر می کند آموزش قرن بیست و یکمکدنویسی تایلند: معلم تایلندی راز سرگرم کننده و در دسترس آموزش STEM را برای ایجاد مهارت های قرن 21 کشف می کند.
زمزمه های بلندی از گروه کوچکی از معلمان که در پشت سالن جمع شده بودند به گوش می رسد. پس از چند لحظه بحث عجولانه، جمع باز می شود و ویسوت، سخنگوی تیم، بیرون می آید و با مردی روبرو می شود که بیکار در نزدیکی ورودی ایستاده است.
Visut به میکروفون دستور می دهد: "پنج قدم به جلو بردارید."مرد توجهش را تکان می دهد و مانند سربازی که در حال گشت زنی است به جلو حرکت می کند در حالی که حدود 50 معلم به طور هماهنگ می شمارند، "یک... دو... سه... چهار... پنج."ویسوت را صدا آموزش برنامه نویسی می زند: «۹۰ درجه به سمت راست خود بپیچید» و مرد طبق دستور جابجا می شود. "10 قدم به جلو راه بروید ... 90 درجه به چپ بپیچید ... 18 قدم به جلو بروید ..."
این الگو تا زمانی که ویسوت و تیمش استراتژی میکشند و مرد را از میان پیچ و خم میزها و صندلیها هدایت میکنند، ادامه مییابد تا جایی که او به جایزه پنهان، یک خرس صورتی نوازش، که در گوشهای دور از سالن قرار دارد، میرسد.الگوریتم خرس صورتی
آموزش کدنویسی به دانش آموزان کلاس چهارم تا نهم در یک مدرسه توسعه فرصت های آموزشی (مدرسه ای که نیازهای بچه های فقیر روستایی تایلند را برآورده می کند) آسان نیست. ویزوت که در دومین سال تدریس علوم کامپیوتر در مدرسه وات چوراخه یای در آموزش برنامه نویسی روستایی ساموت پراکان می گذرد، این را به خوبی می داند.
به هر حال تعداد کمی از فرزندان او به رایانه ها و فناوری هایی که بسیاری از ما آنها را بدیهی می دانیم دسترسی دارند. علاوه بر این، زبانهای برنامهنویسی به زبان انگلیسی نوشته شدهاند و اکثر بچههای او در استفاده از انگلیسی مهارت یا راحتی ندارند. این موانع بسیار واقعی هستند، اما این بدان معنا نیست که پیشرفت فناوری که آینده این بچه ها را شکل می دهد منتظر آنها باشد.
معلم کدنویسی چالش تایلند ویزوت واضح است: او باید آموزش علوم کامپیوتر در قرن بیست و یکم را برای کودکانی که منابع کمی دارند و تجربه کمی در ایرانیان سایبر استفاده از فناوری دارند ارائه دهد. هنگامی که او شروع به تدریس کرد، ویزوت همان کاری را انجام داد که انتظار داشتید - او به فرزندانش به روشی که به او آموزش داده شده بود آموزش داد، به این معنی که از روی یک کتاب می خواند و وظایف کدنویسی را تعیین می کرد. نتایج این رویکرد یادگیری غیرفعال تعجب آور نبود - بچه های او گیج آموزش برنامه نویسی و ترسیده بودند.
ویسوت که علاقه زیادی به فناوری داشت و متعهد به کمک به بچهها در کشف شگفتیهای آن بود، میدانست که باید شیوههای آموزشی خود را بهبود بخشد، بنابراین سه روز تعطیلات ارزشمند را رها کرد تا در آموزش معلمان آموزش پیشرفته فناوری بوئینگ (TEL) در Pathum Thani شرکت کند. در این آموزش، کنان مدل یادگیری مبتنی بر پروژه پیشرفته (E-PBL) و یک سری تمرینات تفکر محاسباتی را معرفی کرد که باعث شد ویزوت روشهای تدریس فعلی خود را به دقت بررسی کند.
دانش کامپیوتر و کدنویسی، که Visut آموخته است، فرآیندی برای تفکر و حل مسئله است تا توانایی در هم آمیختن ترکیبی از متن، نمادها و کاراکترها به ترتیب درست. دومی را می توان حفظ کرد. اولی انتزاعیتر است، اما اساساً برای زندگی واقعی و آینده بچهها ارزشمندتر است، خواه آنها شغل فناوری را دنبال کنند یا نه.
وقتی به آموزش علوم کامپیوتر فکر میکنیم، ردیفهایی از دانشآموزان ساکت را به تصویر میکشیم که جلوی مانیتور قوز کردهاند و مشغول نوک زدن به صفحهکلیدشان هستند. اما این طوری نیست که باید باشد. فعالیتهای گروهی مانند آنهایی که در آموزش کنان معرفی شدند دیوارهای بین دانشآموزان را میشکنند و به بچهها با هر پیشینهای اجازه میدهند تا مشکلات را به طور مشترک حل کنند و در حین یادگیری مفاهیم اساسی تفکر محاسباتی سرگرم شوند.
به عنوان مثال، در فعالیت خرس صورتی، بچه ها باید موقعیت را تجزیه و تحلیل کنند، از تجزیه برای تقسیم مشکلات به مراحل کوچکتر و قابل کنترل تر استفاده کنند و در نهایت مجموعه ای از دستورالعمل ها را طراحی کنند تا فرد را به سمت خرس هدایت کند. در واقع، جهتها یک الگوریتم هستند، شبیه به «جهتهایی» که یک کدگذار برای برنامهنویسی نرمافزار در جاوا اسکریپت یا C++ قرار میدهد.
من قبلاً فکر می کردم که علوم کامپیوتر مانند سایر دروسی است که از کتاب درسی برای آموزش مفاهیم استفاده می کنید. اما پس از پیوستن من به پروژه، برنامه نویسی طرز فکر من تغییر کرد. راههای زیادی برای آموزش علوم کامپیوتر وجود دارد، ما مجبور نیستیم کدنویسی را از روی کتاب آموزش دهیم، و حتی به کامپیوتر یا انگلیسی نیاز نداریم.
از کلاس درس تا دنیای واقعی