
دیروز حرف قشنگی رو از یه عزیزی شنیدم.میگفت که هر جا خواستی انگیزت تقویت کنی و وسط کارت جا نزنی چرایی هدفت رو مشخص کن.
کلاس که تموم شد طرفای ساعت ۸ شب بود که داشتم از پیاده روی نادری میگزشتم .هوا خنک بود و واسه پیاده روی عالی بود.
رفتم عابر بانک پول دربیارم. یه خانم هم که چادر عبایی پوشیده بود با سه تا بچه کوچیک کنارش شسته بود.نمیدونستم بهش کمک کنم یا نه!چون به ذهنم رسید نکنه بچه های خودش نباشن یا واسه اینکه پول جمع کنه این بچه ها رو با خودش اورده باشه؟!
از کنارش گزشتم ولی ناراحت بودم. جلوتر هم یه پسر جوون نشسته بود و داشت گیتار میزد و میخوند.با خودم گفتم این که دیگه جوون و هنرمند و داره تلاش میکنه بزار در حد توانم یه مقدار کمک کنم.دست کردم تو کیفم که پول دربیارم که دیدم روبروم یه خانم با یه پسر بچه کوچیک با یه پاکت سیب زمینی سرخ کرده نشسته.به طرز نگاه و محبتش به پسر میومد که واقعا مادرش باشه.پولو دادم بش.نگاهش چقدر معصوم بود.واسم کلی دعا کرد و به راهم ادامه دادم.
هر وقت این صحنه ها رو میبینم دلم بدرد میاد.مثل زمانیکه گرد و خاک شدید بود و دستفروشای نادری برای بدست اوردن مخارج زندگیشون مجبور بودن دهنشون باز کنن و داد بزنن و گلوشون پر از گرد و خاک بشه.
اینو گفتم که اینا چرایی هدف من هستن.اینکه بتونم کار آفرین بشم و کمک دیگران کنم و سختیای راه رو با عشق میگذرونم.
فرصتایی که خدا بهم داده رو شکر میکنم و امیدوارم بتونیم ایرانی زیبا تر و شادتر رو بسازیم.
شما هم چرایی اهدافتون مشخص کنید چون خیلی کمکتون میکنه برای رسیدن به اهدافتون.