اينترنت اشيا، جهاني فراروي انسان ها قرار داده است که در آن نه فقط انسان ها با يکديگر در ارتباطند بلکه اشيا نيز به هم مرتبط مي شود و مي توان وضع آنها را در هر زمان رصد کرد.
اينترنت اشيا طبق تعريفي که درمنابع علمي شده، فناوري جديدي است که در آن براي هر موجودي ( اعم از انسان، حيوان يا اشيا) قابليت ارسال داده از طريق شبکههاي ارتباطي، اعم از اينترنت يا انواع ديگر فراهم مي شود.
در واقع اينترنت اشيا به بسياري از اشيا و وسايل محيط اطراف که به شبکه اينترنت متصل بوده و از طريق کاربري هاي موجود در تلفن هاي هوشمند و تبلت کنترل و مديريت مي شود، اشاره دارد.
«کوين اشتون» براي نخستين بار در سال از عبارت اينترنت اشيا استفاده کرد.
وي معتقد بود همه وسايل حتي اشياي بي جان مي توانند براي خود هويت ديجيتال داشته باشند و به رايانه ها بايد اجازه دهند آنها را سازماندهي و مديريت کنند.
اينترنت اکنون وسيله ارتباطي مردم به يکديگر است اما با اينترنت اشيا، هر موجودي (انسان، حيوان يا اشيا) به هم متصل و قابليت فرستادن داده از طريق شبکه هاي ارتباطي مانند اينترنت يا اينترانت فراهم مي شود.
بستر اينترنت اشيا بر امواج راديويي بي سيم قرار دارد و به دستگاه هاي مختلف اين امکان را مي دهد که از طريق اينترنت به برقراري ارتباط با يکديگر بپردازند.
به زبان ساده در اينترنت اشيا مي توان براي هرچيزي سنسوري در نظر گرفت و با انطباق آن با اينترنت کنترل را به دست اينترنت سپرد و با خيالي آسوده به زندگي پرداخت.
برخي پيش بيني هاي جهاني بيانگر آن است که تا سال 2020 ميلادي نزديک به 30 ميليارد شيء در سراسر جهان به يکديگر متصل شود و جهاني متفاوت رقم مي خورد.
با اين فناوري، اشيا وضعيت هاي گوناگون خود را به هم اطلاع داده و انسان ها را در جريان تحول هاي خود قرار مي دهند
استفاده از هوش مصنوعی در کشاورزی
امروزه با استفاده از اپلیکیشنهایی خاص، وضعیت آب و هوا و اطلاعاتی را در زمینه بارش باران، رطوبت هوا و... در اختیار کشاورز قرار میدهند تا کاشت یا برداشت محصول، در زمان صحیح انجام شود این اپلیکیشن ها همچنین اطلاعاتی درباره قیمت دانه های غلات و نیاز بازار به آنها میدهند تا برای کاشت، تصمیم بهتری بگیرند .
سنسورهای هوشمند اطلاعات مختلفی ازجمله رطوبت، میزان آب مورد نیاز محصول، میزان بارندگی، اطلاعات ریز هواشناسی، زیستتوده، کلروفیل و... را جمعآوری میکند. این اطلاعات میتواند به کشاورزان کمک کند تا بر محصولات خود نظارت داشته باشند و بتوانند پیشبینیهای درستی برای وضعیت محصولات خود انجام دهند. ازسوی دیگر تعداد دفعات آبیاری نیز با توجه به اطلاعات بهدست آمده از سنسورها کاملاً براساس نیاز محصول خواهد بود و به اینترتیب در مصرف آب صرفهجویی میشود.
همچنین این سنسورها نشان میدهد که یک گیاه به چه میزان نور نیاز دارد و میزان آفتابی که در منطقه وجود دارد برای این گیاه مناسب است یا نه. البته این اطلاعات بیشتر برای محصولات گلخانهای اهمیت دارد و کشاورز میتواند با کمک اطلاعات کسب شده، میزان نور گلخانه را کم یا زیاد کند تا محصولاتی پربازده داشته باشد. از دیگر اطلاعاتی که کشاورز میتواند در مزارع هوشمند بهدست بیاورد میتوان به میزان رطوبت خاک، اطلاعات مربوط به باد، میزان آب، دما، میزان دیاکسیدکربن و... اشاره کرد