بسم الله
حالش خوب نبود،میدانستم.
دستش را گرفتم و با خودم بردم خرید.
آخر سر با لبخند مرموزی گفتم:حالت خوب شد؟
گفت خوب شد.خوب خوب.
میدانستم که حالش خوب خواهد شد.
این متد روی هر 16 تا شخصیت موجود در عالم جواب میداد.
نه اینکه ببرمش شاپینگ اجنبی ها و خرید درمانی خودمان ،مسخره بازی و به زور خندانش هم نبود.تخصص خودم؛منبر رفتن هم نبود.
آدم درمانی بود.
خیلی از اوقات دست فرد مذکور را گرفته و یک گوشه از کافه می نشاندم حقیقت را دو دستش بر سرش میکوبیدم. در واقع بینانه ترین حالت ممکن،بد و خوب ماجرا را برایش تشریح می کردم تا اینقدر فکر بیخود نکند.
در واقع اکثر مواقع خود حقیقت دلداری دهنده است.
اما از یک جایی به بعد که فرد از عالم و آدم سیر شده باید به خود آدم ها پناه برد.
آدم های درد و درمان،تضاد ترین تضاد دنیا.
****************************************************
بی حرف وارد اتاقم شدم،در را بستم و دو بار قفل کردم بعد هم یک شیشه ی خالی مربا برداشتم،پاستل و گواش هم برداشتم و نشستم به نقاشی کردم شیشه.
شیشه نقاشی شد،پر از رنگ،پر از قلب،پر از ستاره،پر از گل...
درب فلزی اش را با وسواس سوراخ کردم،درست مثل قلک ها باریک،انگارکه بترسم که کسی پول هایم را بردارد.
بعد با چسب آنقدر محکم بستمش که کسی هوس نکند بازش کند و ببیند داخلش چه خبر است؟
من یک شیشه ی آدم های خوب درست کرده بودم
***************************************************
هر وقت توسط یک آدم سورپرایز میشوم،آن آدم میرود در شیشه ی آدم های خوب من.
ما هر چقدر که از آدم های روتین زندگیمان توقع داریم همانقدر از آدم های لحظه ایی زندگیمان توقع نداریم.
وقتی یک آدم لحظه ایی ،بی آنکه بداند کیستیم و بدانیم کیست، به ما لطف می کند، حالمان همانقدر خوب میشود که انگار آدمی که انتظارش را نداشته ایم،آدمی که خیلی خوب ما را می شناسد و ما می شناسیمش،به ما بدی کرده باشد.
دردش عمیق است نه؟ چون ما انتظار بدی نداشتیم. چون ما خیلی رفیق بودیم.
حالا برعکسش کنید.
از آن درد قدر مطلق بگیرید.
حالش خیلی خوب است،چون ما هیچ انتظاری نداشتیم.چون ما هم را اصلا نمیشناختیم.
**************************************************
مثلا من آن روز نوشتم،یک فروشنده با وجود اینکه اذیت می شد و به ضررش بود اما بخاطر اذیت نشدن ما از حق خودش گذشت.
ساده و کودکانه
****************************************************
اینکه کجا دنبال آدم های خوب بگردیم کار سختی نیست.
وقتی درگیر یک کار خوب میشوی،آدم های خوب خودشان سر و کلشان پیدا میشود.
بسته به مکان و زمان نیست.
فقط باید ببینیم.
**************************************************
شیشه ی آدم های خوب برای این است که اگر از آدم ها نا امید شدم بشکنمش،تک تکشان را بخوانم.گریه کنم. و باور کنم دنیا هنوز آدم خوب دارد.
بعد دوباره حبسشان کنم میان دیواره های شیشه ایی دیگر.
مبادا فرار کنند،مبادا لحظه ایی بودنشان باعث شود فراموششان کنم.
بعد گل و قلب و ستاره بکشم.
یادم بماند: جزییات مهم است!کوچک اما صادقانه ها مهم اند!
آدم های لحظه ایی صادق هستند.
***********************************************
ما محتاج آدم های لحظه ایی هستیم.
ما بیش از اینکه درگیر آدم های روتین زندگیمان باشیم
با آدم های لحظه ایی سر و کار داریم.
ما محتاج مهربانی های بی هوا هستیم.
محتاج امیدوار بودن.
***********************************************
آیا من آدم لحظه ایی خوبی هستم ؟
*******************************************
یا آدم لحظه ایی بدی هستم؟
******************************************
تلاش کنیم آدم لحظه ایی خوبی باشیم.