سلام:)
وقتی دوم راهنمایی بودم، شروع کردم به شعر گفتن؛ یه وبلاگ داشتیم با چندنفر از دوستان وبلاگی که توش شعرامون رو منتشر میکردیم؛ با اسمای مستعار! اونجا بود که اسمم شد دختربلوری!
حالا چرا دختر بلوری؟ نمیدونم! یادمه از این اسم خیلی خوشم میاومد و با این اسم شعر میگفتم!
هفت یا هشت سال از اون روزا میگذره و من فکر میکنم به دختری که قبلا خیلی بلوریتر بود! با یه تلنگر از روی طاقچه میافتاد و میشکست و نیاز داشت کسی، باحوصله بشینه و تیکههاش رو جمع کنه و بذاره کنار هم!
حالا انگاری نمیشه شکوندش:) چرا؟!
کی شنیده ظرف شکسته دوباره بشکنه؟!
فاطمه