یاد بود

این من هستم،منی که دگر نیست.

منی که گمشده در میان گذر زمان و

در میان هزاران تصمیمی که گرفته

و راهی که نرفته.

منی که میخواست باشد،اما نشد

منی که میخواست بماند اما نتوانست

در هسته و درون این من جدیدی

که شکل گرفته

هزاران من قدیمی با آرزوها و رویاهای نیمه کاره‌اش دفن شده.

این من فقط یک یاد بود است

یاد بودی برای تمام من هایی که

میتوانستند باشند اما دگر نیستند

حالا

فقط یک من مانده است

منی که نه شاد است و نه غمگین

فقط هست..

و این است یاد بود منی که دگر نیست