ویرگول
ورودثبت نام
?سیزیف??
?سیزیف??دردمند و نه چندان خوشحال? شیفته ی کلمات?
?سیزیف??
?سیزیف??
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

لذت نبردن به مثابه زجر کشیدن

ادراکات ما به قلبمان ختم میشود.وقتی نقاشی شب پر ستاره ی ونگوگ رو تماشا میکنیم ،بوی خاک خیس خورده را استشمام می کنیم یا کلمات کتاب رامی بلعیم ، رشته ای نامرئی بین جهان بیرونی و دنیای تیره ی درون ایجاد میشود ، درک ما از دنیای خارجی به سرعت از این تونل جادویی عبور میکند و در نهایت ما احساس میکنیم.

در طول بیست و چهار ساعت و یک ماه و یک سال و یک عمر ، ادراک ما از پدیده ها میلیون ها بار از این شاهرگ روحی عبور میکند و در دو حالت متناقض یا به احساسات خوب و مثبت و یا احساسات تلخ و منفی ختم میشوند.

تعامل ما با جهان پیچیده ی اطراف ازین طریق شکل میگیرد و به شناخت دست و پا شکسته ای ازهستی منتهی میشود.

حال شرایط حاد تری را تصور کنید ، حالتی که ارتباط درون و بیرون کاملا قطع شود و این تونل مسدود شود به عبارت دیگر ما از احساس کردن و درک کردن محروم شویم (شاید تونل ریزش کرده باشدو شاید فعل و انفعالات سطحی و روزمره مان به این فاجعه منتهی شده، ما نمیدانیم چه اتفاقی افتاده )در این صورت ما نه از عاشقانه های شاملو لذت می بریم و نه داستایفسکی را درک میکنیم و نه از رفتار اطرافیان عصبانی میشویم ، مطلقا هیچ حسی نداریم.

از آن جایی که فطرت ما به غم و خشونت گرایش دارد ، به هر طریق ممکن قسمتی از تونل را احیا میکند تا تلخی ها و ناراحتی ها و درد ها مستقیم وارد قلب ما شوند ، اسم این حالت زجر کشیدن است.

بی تفاوتی از بسیاری جهات توهین است ، خصوصا نسبت به انچه میخوانیم و میبینیم و می شنویم .شرایطی را در نظر بگیرید که شخص نه از سمفونی موتزارت لذت ببردو نه از احساس خوب صمیمیت با یک دوست.کسی که کلمات را درک نکند و لذت نبرد و تنها هنرش زجر کشیدن باشد ، حقیقتا هزار بار نگون بخت تر از مرده هاست.این فرد به تدریج و نه ناگهانی خودش رو میکشد.در برهوت لذات ، تشنه خواهد مرد.

(ناتوان کسی ست که نتواند لذت ببرد.)

انسان بخت برگشته ای که زشتی های بی پایان زندگی را می جوید و می بلعد و ذره ذره ادرک میکند،به تدریج در اقیانوسی از غم غرق خواهدشد.

سوال این است: چگونه لذت ببریم ؟


۶
۰
?سیزیف??
?سیزیف??
دردمند و نه چندان خوشحال? شیفته ی کلمات?
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید