برای یلدا

کرسی می‌گذارم

پتوی قرمز روی آن پهن می‌کنم

انار ترک خورده و هندوانه شکسته می‌آورم

پسته‌ای خندان

که همچون نیشخندی می‌تواند باشد

روی قلب شکسته

مانند آن هندوانه بشاش

از سنتی حرف می‌زنند

که همه دور هم، جمع می‌شوند

یکی قصه می‌گوید

گوش می‌دهند، می‌گویند، می‌خندند

کدام قصه‌گو؟

سال‌هاست که زیر خاک است

فال می‌گیرند

حافظ را بگو

چه خوش‌خیالانه، نوید روزهای خوب می‌دهد

یلدا چیست دیگر؟

شب‌های بی تو

همگی طولانی‌اند...

#فاطمه_دیانی