
دیروز همسرم تعریف می کرد که ظاهرا متوجه شده بودن که در یکی از خونه های شهر... مقدار قابل توجهی دستکش های بیمارستانی بصورت قاچاق انبار شده و وقتی که از محل مورد نظر بازدید کردن دیدن که مقدار قابل توجهی دستکش که از چین وارد شدن ، در کیسه هایی نگهداری می شدند و بعد در بسته هایی که تاریخ تولید و انقضا هم داشت بسته بندی می شد
نکته تاسف برانگیز ماجرا در این قسمت بود که در این محل ،مرغ و خروس و سگ و اسب هم نگهداری می شدند. یه لحظه فکر کنید که از نظر بهداشتی چه شود؟
قراره این دستکش ها در بیمارستانها توزیع و استفاده بشه
داشتم با خودم فکر می کردم که واقعا این آدمها حتی یک درصد هم فکر نمی کنن که عواقب این کار می تونه گریبان همسر،فرزندان و یا عزیزان خودشون رو هم بگیره؟
یعنی اصلا این احتمال وجود نداره که بصورت اتفاقی، فردی از اعضای خانواده خود این افراد راهی بیمارستانی بشن و همین دستکش های غیر بهداشتی نصیب اونا بشه؟
چوب تلنگر رو برداشتم و به خودم زدم که خودت چقدر حواست هست که درست کار کنی و زندگی کنی؟ آیا خودت جایی کم فروشی نمی کنی؟
بعضی وقتها ما کارهای دیگران برامون خیلی فاجعه و بد بنظر می رسه و ممکنه به مدل دیگه و در سطحی کوچکتر هم خودمون داریم یه کارهایی انجام می دیم که بنظرمون هم نمیاد که خب ممکنه این کار هم به نوعی تقلب و یا کم فروشی حساب میشه
پس بیایم پرونده خودمون رو دقیق تر بررسی کنیم و اگه یه جایی که حتی ممکنه خیلی کوچیک و بی اهمیت جلوه کنه، داریم زیرابی می زنیم و تقلبی می کنیم و توجیهمون هم اینه که بابا حالا مگه چی میشه، مردم دارن....همون جا به خودمون هشدار بدیم که ضربه های سنگین تری از جای دیگه و کسی دیگه ممکنه بخوریم .
بیایم از این به بعد متعهدانه تر زندگی کنیم چون وقتی به اولین مهره دومینو ضربه بزنیم در نهایت آخرین مهره روی سر خودمون بر می گرده.