اگر بتوانی در زمانه ای که همه سرافکنده اند و تورا مقصر میدانند سربلند بمانی......
اگر بتوانی زمانی که همه تورا ترک کرده اند ......از دل و جسم و جانت مدد بگییری و به راهتادامه دهی و چنان شوی که جز اراده هیچ ازتو برجا نماند و اراده ت فریاد بر اورد (( استوار و پایدار بمان !)) .....
زمین و هرچه در ان است به تو تعلق خواهد گرفت .
****

این تصور نادرست وجود دارد که وقتی در درونمان اشوب است باید کاری انجام دهیم ...باید با ان بجنگیم ..اصلاحش کنیم ...کنترلش کنیم ...اراده قوی مان را بر اان غالب کنیم .....مثبت اندیش بمانیم ....
اما کاری که واقعا بلید انجام دهیم ازهمه ساده تر و واضح تراست ____((( هیچ کاری)))___-_-
این یعنی تجربه ی درونی را بپذیریم ... در برابرش صبور باشیم و بدون تلاش برای یافتن راه خروج از انها شناخت پیداکنیم...