این روزها بیش از پیش خویشتن را میشناسم!
همان خویشتنی که زیر انبوه لایههایی که از من نبودند، مدفون شده بود.
همان که تَکینگی را نمیخواهد و خویش را جزئی از یک کل میپندارد.
همان که همهاش را برای پایستگی این کل پیشکش میکند.
همان خویشتنی که سطحی نیست و در ژرفای وجودم ریشه دوانده است.
همانی که میجوشد و میخروشد و خار و خَسِ سطح را میروبد.
که امروز تمام ریشههایش برای وطن درد میکند.
همان ریشههایی که در تک تک یاختههای تن و روحم لمسشان میکنم.
که رگههایش مرا به تمام ایران پیوند میدهد.
این روزها ریشههامان از خاک سربرآوردهاند و سفت و محکم یکدیگر را به آغوش کشیدهاند.
ما این ریشههای به هم پیوستهایم نه آن سطحِ بیبُُن و ناپیوسته.
من این روزها بیش از پیش خویشتن را میشناسم!
به قلم #فاطمه_سادات_جزائری
