جان دلم بیا با من در این سناریو همراه شو:
خانوادهای داریم پر از اختلاف و درگیری. من و تو با پدرمان بیش از همه مشکل داریم. با طرز فکر و سیاستهای رفتاریاش، با خلق و خو و همه چیزش. هرزگاه مقابلش میایستیم و آرزو میکنیم ای کاش فرد دیگری پدرمان بود.
نیمه شبی دستهای دزد به خانهمان حمله میکنند. در چنین شرایطی عکسالعمل من و تو و سایر اعضای خانواده و حتی همان پدر دوست نداشتنیمان چیست؟
سکانس اول: به دلیل مخالفتی که با پدر و یا سایر اعضای خانواده داریم از این فرصت استفاده کرده و با دزدان همراه میشویم.
سکانس دوم: چون پدر را قبول نداریم سکوت کرده و خودمان را عقب میکشیم تا دزدان هر بلایی که میخواهند بر سر او، خانه و خانوداه بیاورند.
سکانس سوم: نه عملاً با دزد همدست میشویم و نه سکوت میکنیم، بلکه با تشویقها و ابراز خوشحالیها دزد را تقویت و خانواده را تضعیف میکنیم.
سکانس چهارم: فارغ از تمام مشکلاتی که در خانوادهمان بوده و هست، دست به دست هم میدهیم و دزدان را از خانه بیرون میاندازیم.
این مثال در قالب بزرگتر دقیقا همین شرایطیست که اکنون ما و کشورمان در آن قرار گرفتهایم.
اگر با هم اختلاف داریم، اگر با نظام حاکم ضدیت داریم، دلیل نمیشود پشت کشورمان را خالی کرده و به بیگانه اجازهی تجاوز و نفوذ بدهیم.
اختلافات داخلیمان بماند برای بعد. فعلا کنار هم میایستیم و دست در دست هم سدی میشویم مقابل تجاوز دشمن و اجازه نمیدهیم اختلافاتمان روزنهی نفوذی شود برای آنها.
گاهی آدم بی آنکه حواسش باشد بازیگر بدترین سکانس میشود!
