
سالهاست با قدرتنماییهایش جهان را به وحشت انداخته. اسرائیل را میگویم!
این اِرعاب زمانی روزافزون گشت که آوازهی گنبد آهنینِ غیرقابل نفوذش را در دنیا پیچاند. گنبد کاغذی را میگویم!
دنیا با خود میپنداشت: «اسرائیل برای مردمش بهشتی امن و زیبا بنا نموده که حتی پرندهای کوچک هم جرئت پرواز بر فراز آن را ندارد.» فلسطین را میگویم!
گویی خود نیز ادعاهای دروغینش را باور کرده بود که طمعِ پا گذاشتن روی دمِ شیر را نمود. ایرانمان را میگویم!
امــــــــــا این پا گذاشتن برایش گران تمام شد.
به قیمت فروریختن پرده از همهی دروغها و قدرتنماییهای پوشالیاش!
به قیمت فرونشستِ کاخهای سست و بیپایهی قدرت و هِیبتش!
به قیمت به خواری و ذلت نشستنش!
به قیمت آبکش شدن گنبد کاغذیاش!
به قیمت پودر شدن برجهای فریبنده و سر به فلک کشیدهاش!
به قیمت فرار مردم از این فردوس به آتش کشیده شدهاش!
اینک ما هستیم که مقابل چشمان گرد شدهی جهانیان _با تکیه بر لطف و حمایت پروردگارمان_ گردن کشیده و سرمان را بالا گرفتهایم و بی هیچ ادعایی، قدرت حقیقی و ریشه دارمان را به تماشا نشستهایم.
اکنون ایرانمان است که جایگاه ابر قدرت را تصرف نموده و غرب را به وحشت انداخته است.
اما تو ای هم وطنِ شریف! آگاه باش که این قدرت و شوکت و ابهت به قیمت خون شهیدان مخلصیست که فداکارانه عمرشان را وقف استقلال و سرافرازی این آب و خاک نمودند.
حالیا وظیفهی من و تو چیست؟؟!!؟؟
به قلم #فاطمه_سادات_جزائری
