
در مسیر بازگشت بودیم.
مناظر آنچنان زیبا و یگانه بودند که آرزو میکردم چشمانم قابلیتی داشت برای ضبط تمامی این تصاویر، همراه با جزئیات منحصر به فردشان.
در سکوتی طولانی، چشمانم میخکوب تصاویر شده بودند. آسمان، رنگی بی نهایت دلنشین داشت. آبیِ زلالی که سیر و روشن بود. خیلی وقت بود آلودگیها، رخصت نداده بودند آسمان را این چنین شفاف بنگرم.
ابرهای تکه تکه و گِـرد، مانند رشتههای نرم پنبه در آسمان پراکنده بودند. در سمت راستِ آسمان، ابری شبیه به اتومبیلی عظیم تا روی دامنهی کوههای سبز و خاکستری پایین آمده بود، گویی کوهها چون دیواری ستبر مقابلش ایستاده بودند تا مبادی از آن حوالی دور گردد.
در جانب چپِ آسمان اما ابرها فربهتر و متراکمتر بودند و بر فراز دریا، با هر موج بالا و پایین میرفتند.
مقابلم آسمان صاف بود با چند تکه ابر کوچک، باریک و کشیده که چندان به چشم نمیآمدند و بیشتر حالتی از هایلایتهای نقرهای به آسمان بخشیده بودند.
شالیزارهای طلایی و پهناورِ سمت چپ، عطر برنجِ نموک را در فضا پراکنده میکردند و گویی مثل فرشهایی تیره و روشن کنار هم گسترده شده بودند. مترسکها و درختهای تک و توکِ مابینشان چشم و دلم را با خود همراه میکردند.
جانب راستم جنگلی انبوه بود که بوی پاییز را زودتر از ما استشمام کرده و تا دوردستها چون سفرهای رنگین و پهناور، گسترده شده بود. هرزگاه لابهلای درختها درخششِ برکهای و مردابی، چشمانمان را شاعرانه مینوازید.
از آرزوهای دیرینهام این است که پاییزِ جنگلهای شمال را بی واسطه ببینم. آنجایی که ترکیبی از رنگ زرد و قرمز و نارنجی چون پتویی نرم بر همه جا پهن میشود و درختانْ خسته از بار سنگینِ برگهاشان، یکی یکی و آرام هر برگ را به جانب زمین بدرقه میکنند.
آنوقت زمین و زمان الوان میشود...
میدانی یا نه؟ من عاشق دنیای رنگها هستم. برخلاف خیلیها که سِت کردن لوازم را میپسندند، من اما دوست دارم خانهام ترکیبی از رنگهای شاد و متنوع باشد. خانههای مدرن با ترکیب رنگهای سرد که امروزه رایج است، باب میلم نیست. سلیقهام خانهای سنتیست با رنگهای گرم که چشم و دلم را گرم کند.
مثل قرمز و زرد و قهوهای و سبز... مثل پاییز.
دوست دارم دکور خانهام از چوب باشد و عطر و رنگ طبیعت را بپراکند، از ترکیب فلزات با رنگهای طوسی و سفید که حس سردی و یخزدگی میدهند، بیزارم.
من عاشق لباسهای محلیام با آن رنگهای تند و تیزشان. شیفتهی روسریهای سرخ و زرد و آبی، دامنهای کلوش و رنگارنگ. عاشق نان پختن در تنور، غذا پختن روی هیزم و ظرف شستن سر قنات و پس از آن آب تنی در آن خنکای دلنشین.
عاشق بع بع گوسفندان، مــا مـــای گاوها، پوررررت پوررررت اسبها، چــرا بردنشان، دویدن به دنبالشان، صبح به صبح شیر دوشیدن و بوی کاه و یونجه...
من در شهر، میان حصار دود و غبار و دغدغههای بی پایان چه میکنم؟
✍ #فاطمه_سادات_جزائری
