امروزم رو اینجوری شروع کردم؛ بعد از یک خبر بدِ همیشگی دوباره نشستم به گریه؛ گریه می کردم و زیر چای رو هم روشن می کردم بعد اشک هامو پاک کردم تا بشینم به انتظار دم کشیدن چای. بعد همه چیزهایی که برای صبحانه میخواستم رو آوردم و همونطور که اشک می ریختم لقمه لقمه نان سنگک را کره می مالیدم و میزدم توی شیره که داخلش گردو آسیاب شده ریخته بودم و میخوردم. بعد اشکم می اومد داخل دهن و مزه دهنم رو شور می کرد و اصلا ترکیب خوبی با شیره توت نمیشد. حالا در این واپسین لحظات دماغمون هم شیرآبشو باز کرده و هی مجبورم فیش فیش کنم یا با یک دستمال کاغذی قال قضیه رو بکنم؛ ولی همونطور که از سیستم بدنی انسان که سراسر باگ هست اطلاع داریم این بی صاحاب آب دماغ تمامی نداره انگار به چشمه خدا وصله و لایتناهیه. خلاصه بعد از صبحانه باید ناهار می پختم پس شروع کردم وسیله های آبگوشت رو داخل زود پز ریختم و درش رو بستم و منتظر سوت زودپز شدم و فرصت رو غنیمت شمردم تا صدای سوت سوتک دربیاد برم روی تخت و دوباره یک دل سیر گریه کنم اما تا به خودم آمدم دیدم که صدای سوتش درومد و باید می رفتم زیرش رو کم کنم . مامانم اومد خونمون و بهش گفتم که از فلان موسسه که رزومه فرستادم جوابی نیومد و دوباره داغ دلم تازه شد و رفتم که چایی بریزم کمی اونجا وایستادم و بازم گریه کردم در تمام مدت قطع و وصلی گریه ام بغضم هم در گلوم داشت فشارش رو بیشتر می کرد طوری که به سختی آب خوش از گلوم پایین می رفت. دیگه بعد از بدرقه همسرم و جمع و جور کردن خونه و کمک به مامانم، سرم به شدت درد گرفته بود قرص ژلوفنی خوردم و گفتم برم بخوابم تا سرم بهتر بشه ولی این امیرمحمد فلان فلان شده نمیدونم چکار کرده بود که کل بچه های کوچه صداش می زدن. یا می گفتن امیر محمد یا ابوالفضل. پسرا رو هم که دیدین قشنگ عربده می زنن! از اون طرف کافی نت روبروی خونمون هم صدای آهنگ رو زیاد کرده بود و گهگاه هم باهاش همخوانی می کرد. با تمام این تفاسیر اگر خوابم می برد جای تعجب بود. نخوابیدم. گفتم بزا برم بقیه کتابم رو بخونم. کتاب در مورد سیمون بولیوارعه. وای که چقدر لوس بود این بشر. یک آدم انقلابی و جنگجو آنقدر لوس! حاجی میخوای بری برو دیگه هشتاد صفحه طول کشید تا رفتی! ی جا هم مارکز اومد اسم کاملش رو نوشت اغراق نکنم یک خط کامل اسم و فامیلش بود. ینی هر اتفاق و اسم و غذای مورد علاقه که می شد رو انگار وسط اسم و فامیلش جا داده بودن. سیمون اینورینو اونورینو کلم بروکلینا خوزه ساندرا نمیدونم چی چی بولیوار که بازم بعد از بولیوار دوتا چیز دیگه بهش اضافه کرده بودن. کتاب رو بستم و رفتم یه چای دیگه ریختم و کمی با دوستم چت کردم و گریم دیگه خیلی وقت بود بند اومده بود.
بیشتر از پیش فشار می آورد