
اعتیاد یک ساختار ، یک رفتار است و آموخته می شود. این امر معمولاً از خانواده به ارث می رسد ، به خصوص اگر آن را از نظر روانكاوی تفسیر كنیم ، رابطه ی فرد با مادر بذر این امر را می پروراند. با مداخلات بعدی زندگی ، فرد سفر خود را به سمت اعتیاد به رابطه آغاز می کند. در اینجا ، افراد و شرایط می توانند تغییر کنند. فرد معتاد گاهی محدود به یک فرد مجرد است ، گاهی ممکن است فرد مجرد نباشد. گاهی اوقات این امر باعث می شود شخص دیگری که در غیاب آن شخص پشتیبان است نیز فعال شود. گاهی اوقات وابستگی به همه ایجاد می شود زیرا فرد توانایی عمل و تصمیم گیری به تنهایی را ندارد. سپس آن را به همه اطرافش منتقل می کند. اعتیاد به رابطه ، اضطراب فرد از آسیب دیدن رابطه ، نگرانی برای رها شدن وی ، این فکر که نمی تواند رابطه را تا جایی که می خواهد پیش ببرد و گسترش آن در آن گنجانده شده است.
• مشکل در تصمیم گیری در یک رابطه
• دشواری شناخت احساسات خود در روابط
• داشتن مشکل در برقراری ارتباط در یک رابطه
• برای شخص مقابل بیشتر از خودش ارزش قائل شود
• احساس عدم اعتماد به نفس و احترام
• ترس از رها شدن یا احساس وسواس نیاز
• احساس وابستگی ناسالم در روابط ، حتی اگر از نظر مالی مشکل باشد
• اغراق آمیز بودن مسئولیت های دیگران را بر عهده بگیرید

اعتیاد حالتی درگیری با خود فرد است که در آن فرد حتی اگر می خواهد آن را کنترل کند نمی تواند رفتار ، احساسات و افکار خود را کنترل کند. اعتیاد به روابط ، که یکی از بزرگترین مشکلات روابط اخیر است ، باعث می شود هم معتاد و هم فردی که دچار ناراحتی می شود ، ناخوشایند شود. روابطی که به وابستگی رابطه منجر می شوند ، رابطه ای منزوی دارند. کاهش محیط ، افزایش زمان صرف شده با زن و شوهر ، کاهش ارتباط با خانواده و کاهش روابط با دوستان. به عبارت دیگر ، زن و شوهر شروع به تنهایی بیشتر کردند. مانند اعتیاد به مواد ، بعد از یک مرحله در اعتیاد به رابطه ، انتظارات شما از فرد به تدریج افزایش می یابد.