با اینکه هر روز امکانات بیشتری داریم که زندگی راحت تری بسازیم اما انگار اینا تضمین نمیکنه که شادتر هم باشیم...
حال خوب حس خوب و شادی عمیق این روزا خیلی گرانبها شده...
دنیایی که تورو به سطحی نگری و ظاهرگرایی افراطی تشویقت میکنه دنیایی که تورو به سمت اهداف جعلی سوق میده ...
رقابت سنگین برای دیده شدن برای جلب توجه و نظر بقیه...
هر روز امکانات بیشتر که خودت رو نشون بدی و جوری نشون بدی که آدما بپذیرنت و بهت توجه کنن...
نه اینکه بد باشه خودتو نشون بدی اصن همه ی آدما دوست دارن که دیده بشن..
اما این دیده شدنه و تلاشی که براش میکنیم اگه باعث بشه از خود واقعیمون فاصله بگیریم اونجاست که کار میلنگه..!!!
و همه اینا رضایت از خود و راضی بودن و کافی بودن رو سخت تر میکنه و سخت تره اینکه بتونی خودتو همونجوری که هستی بپذیری...
وقتی به الگوهای رایج جامعه که مال تو نیست و تحمیل جامعس نزدیک تر میشی از خود واقعی درونیت دورتر میشی و رشته های نامرئی اتصالت به منشأ درونیت کم میشه و دیگه چیزی نیست ک هدایتت کنه و حالتو خوب کنه...
چرا این روزا حالمون خوب نیست؟!