گنگرهی بینالمللی زنان تاثیر گذار در تهران برگزار شد و در این گنگره فرصتی برای معرفی زنان دانشمند تاثیرگذار داخلی و خارجی فراهم شد. زنان مخترع و پژوهشگر، و زنانی که تاثیری خاص در اجتماع پیرامون خود و حتی فراتر از آن گذاشتهاند.
در این همایش از ۷ نفر بانوی برجستهی دانشمند هم تقدیر شد که دونفرشان ایرانی بودند.
در شرایطی که رسانههای خارجی, شبانه روز برای زنان ایرانی اشک میریزند، مشکی پوش شدهاند و ترانه و آهنگ و مرثیه میخوانند، این رویداد کار خوبی بود. البته اگر مثل بقیهی رویدادهای خوب ایران دچار سانسور رسانه نشود و خبرش به دنیا برسد که نمیرسد.
من منکر تاثیرگذاری زنان دانشمند و تلاشگر نیستم و با تمام وجود، مشکلاتی را که آنها برای رسیدن به چنین موقعیتهایی دارند را درک میکنم .
این را میدانم و اعتراف میکنم که اگر یک زن بخواهد به چنین موقعیتهایی برسد ، دوبرابر یک مرد و شاید بیشتر، باید تلاش کند. این ادعا را می کنم چون یک زن برای رسیدن به چنین موقعیتهایی باید با وجود و حفظ خانوادهاش تلاش کند و چون محور خانواده زن است تلاش زن هم باید بیشتر باشد، بعلاوه یک زن بسته به عرف جامعهی پیرامون خودش نیز باید موانع بیشتری را از پیش رو بردارد. زنی که مدیر یک شرکت دانش بنیان است که محصولات خود را صادر می کند و یا کار تحقیقاتی و تولید محصولات دانش بنیان دارد، بطور قطع انرژی ووقت زیادی می گذارد، و اینهمه تلاش مضاعفی میطلبد.
( باز هم از قوانین دست و پاگیر عرف چیزی نمیگویم)
مهم اینست که چنین زنانی با وجود همهی این مشکلات هستند و فعالیت میکنند.
البته که به نظر من، هر زنی تاثیرگذار است چون هر زنی محور تربیت و انسانسازی است.
و تاثیر گذار است چون با سیاست و کیاستی که دارد، خانواده و زندگی را مدیریت میکند.
به نظرم، در جامعهی ما بخصوص، که خانواده رکن اصلی اجتماع است و پیشرفت جامعهی ما قائم به سلامت آن است، باید بعد از گذشت چهل و اندی سال از تاسیس یک حکومت اسلامی، کم کم به مشکلات بانوان تاثیرگذار هم اهمیتی داده شود.
کار تمام وقت و یا بیش از تمام وقت و بعد از آن فعالیت در خانه و پرورش فرزندان، باری سنگین و طاقت فرسا بردوش زنان است.
ما از حمایت از زنان و خانواده داد سخن میدهیم، اما آیا قدمی در این راه برمیداریم؟
چه کار مثبتی در این زمینه شده است؟
بغیر از اضافه شدن چندماه به مرخصی زایمان( از چهل روز به شش ماه!!!)
این تمام کاری است که یک حکومت اسلامی برای زن حاضر در جامعه و فعال در خانواده انجام دادهاست.
در شرایطی که خیلی از زنان نخبه و توانمند تربیت فرزندان خود را در اولویت قرار میدهند و قید فعالیت اجتماعی را میزنند، باید به زنانی که یا همهی مشکلات به کار خود در بیرون از خانه ادامه می دهند تبریک گفت، البته با این امید که فعالیتشان خانواده را تحتالشعاع قرار نداده باشد.
نمیدانم آیا روزی خواهد رسید که جامعهی اسلامی به این نتیجه برسد که حضور زنان در اجتماع لازم است و در خانواده لازمتر، پس باید قوانینی وضع کنیم که زن از تمام توانایی های خود در جهت نیاز خانواده و اجتماع استفاده کند و با آرامش و اطمینان تاثیرگذار باشد؟