بیش از ده سال در یکی از شبکههای اجتماعی فعالیت داشتم. با اینکه این شبکه، در ابتدای کار محدودیت کاراکتر هم داشت ولی بعدا اصلاح شد، من در آن شبکه مینوشتم و بازخورد می گرفتم و کم کم دوستان ثابتی هم پیدا کرده بودم. در اینمدت کم کم و نه با تبلیغات، به هزار نفردنبالکننده رسیده بودم، مخاطبان واقعی و پای کار، حتی پیج جدیدی زدم و داشتم مقدمات کار نوشتن و نویسندگی را فراهم می کردم که آن شبکه فیلتر شد.
بماند که خود این شبکهها هم فیلتر داشتند اما برای محتوای غیر مقبول خودشان، مثل اسم حاجقاسم و یا بعضی پستهای دیگر. البته نه پستهای ضد ایرانی و ساخت سلاح و کوکتل مولوتوف و محتوای جنسی و پورن، بلکه هرچه بوی مخالفت با خودشان را داشت.
بهرحال، من خیلی از مخاطبینم را با وجودی که سایت هم دارم، از دست دادم و از محافل نویسندگی و انجمنهای مجازی، دوباره دور شدم.
با وجود کاربر زیاد در این شبکهها، آنجا بستر خوبی برای تعامل بود. کسانی مثل خودت را در اقصانقاط ایران و حتی جهان، پیدا میکردی که با هم، همفکر و همهدف بودید. و بحث و تبادل پیشبرنده داشتی.
ضربهی کمی نبود. این ضربه برای من بود که صرفا مینوشتم. بطور حتم آنها که درآمد داشتند ضربهی بیشتری هم خوردند.
حالا مخاطبین من به کمتر از بیست نفر رسیدهاند، مخاطببن شاغلین را نمیدانم.
از محافل ادبی هم دور شدهام. البته سایتها هستند اما سایتها دو اشکال دارند، دائما بروز نمیشوند و تعامل هم برقرار نمی شود.
امثال من در گروههای ایرانی ماندیم، و همچنان ادامه دادیم و میدهیم، حتی بدون مخاطب، اما خیلیها با ضدفیلترها به همانجا برگشتند. اعصابشان داغان میشود از ضدفیلترها اما برگشتند. و جالب است که درصد زیادی که برگشتهاند تولیدکننده نیستند و بیشتر مصرفکنندهاند.
من شخصا عطای رفتن با فیلتر را به لقایش بخشیدم، به سه دلیل:
دلیل اول اینکه ما دل خوشی از صاحبان آن شبکهها هم نداشتیم، وجود محتواهای بد و گمراهکننده، ظاهر خوب و پرزرق و برق و باطن بیمحتوا، هدر دادن وقت گرانمایه، درگیر مشکلات خالهزنکی این شبکه ها شدن، گرفتار تب جذب فالوورشدن و مشکلات دیگر، باعث شد چندان هم میل به بازگشت نباشد.
دلیل دوم بد بودن ضدفیلترهای مجانی بود که پدر در میآورد تا متصل شود و بالا نمیآمد و بعد از مدتی هم دیگر متصل نمیشد. از طرفی اصلا خوشندارم جیب کاسبان ضدفیلتر را پر کنم. همینکه ماهانه کلی باید پول اینترنت بدهم کافیست. همینکه هرماه بستهها گرانتر و بیکیفیتتر می شود و هر بسته یکماه با بیشتر از تمام شدن موعدش به پایان میرسد، کافیست. و واقعا این را نمیفهمم که چرا باید جیب عدهای بابت فروش ضدفیلتر پر شود.
دلیل سوم هم ایناست که من به عنوان یک شهروند ایرانی، که در ایران زندگی میکنم باید تابع قانون ایران باشم، اگر چنین نباشد سنگ روی سنگ نمی ماند و وضع مملکت میشود هرج و مرج، و خود من بعدا از هرج و مرج و بیقانونی مینالم.
معتقدم اگر قانونی توسط دستگاه حاکمیت ابلاغ میشود باید اجرا شود. خوب و بد ندارد. منتخبین ما حاکمیت دارند و میبایست با حاکمیت قانون، آرامش بر جامعه حکمفرما شود تا در سایهی این آرامش، مردم زندگیشان را بکنند.
این تابعیت از قانون حتی وقتی کاندیدای انتخابی من حاکم نباشد انجام میشود، چناچه در دولت قبل، امثال من از دولت حمایت می کردیم و بقیه....
بگذریم. تابعیت از قانون در همهی کشورهای متمدن وجود دارد و دلیل آرامش و آسایش در آن کشورها هم دقیقا همین است. همین آدمهایی که اینجا قانون را دور میزنند وقتی به کشورهای خارجی میروند تن به قانون میسپارند و به قانونمندی و آرامش آن کشورها به به و چه چه می کنند.
الغرض، باشد ما ده سال دیگر صبر میکنیم تا دوباره مخاطب پیدا کنیم.
اما فقط شعلهای گوشهی دل من مانده که هربار اخبار میبینم زبانه می کشد.
و آنهم نقل قول کاربران حاضر و ناظر در شبکههای فیلتر شده است در خبرهای رسمی، که در جواب کاربران خارجی و یا وقایع اتفافیه دادهاند. و حتی در اعیاد و مناسبتهای ما.
یاللعجب. نمیفهمم. درست است که یک سپاه آدم آنطرف نشستهاند پست شلیک میکنند اینطرف، و اینطرف هم یک دسته آدم نشستهاند پاتک میزنند،
اما این « نقل قول »در صدا و سیما را نمیفهمم.
این کار الان یعنی چه؟
میخواهید بگوئید ما در شبکهی مجازی هم حضور داریم؟ مگر فیلتر نیست؟ چه کسی حضور دارد؟ شهروند قانونمند یا شهروند خاطی؟
می خواهید تشویق به سرپیچی از قانون فیلتراسیون کنید؟
یا تشویق به ایستادن در برابر تهاجمات؟
میخواهید تایید این شبکهها را کنید؟
یا تایید این آدمها؟
واقعا چکار باید کردن؟
ماندن یا رفتن؟
آیا باید قانون شما را دور بزنیم؟
خودتان میگوئید؟
و البته اگر بچههای خوبی باشیم و دور نزنیم، کجا پاسخ این تهاجمات را بدهیم. شما بگوئید.
تمام.
دست به دست کنید برسد به دست کسی که کارهایاست!!!!