بچه که بودیم عزیز قبل از هر چیزی از چشمامون می‌فهمید مریض شدنمون رو. وقتایی که به مامان میگفت این بچه چشمش مریضه ینی مثلا تب داشتیم یا هل و هوله خورده بودیم و دلمون درد میکرد و خلاصه یه چیزیمون شده بود. انگار از چشمامون می‌خوند و همون موقع نسخه میپیچید واسه مامان که بهش عرق نعنا بده یا شربت دی سیکلومین و قرص سرماخوردگی و...
دیروز عزیز میگفت خوبی مادر چشمات مریض شده ها گفتم آره عزیز طوری نیس زیاد با کامیپوتر کار میکنم واسه همونه.
کاش هنوزم به همون سادگی عزیز نسخه میپیچید برامون و دردامون دوا میشد.
