گاهی باید خود را تبعید کرد.. به دورترین نقطه ممکن... به دور از هر فرد آشنا.. گاهی اونایی که از همه آشناترن بیشتر از هزار تا غریبه آدم رو میرنجونن... اسمشو نمیشه سفر گذاشت
چون توی سفر قطعا به آدم خوش میگذره
تنها اسم مناسبی که برای فرار از آدمایی که دوسشون داریم ولی مارو رنجوندن میشه انتخاب کرد، تبعیده!!!!
منم خودمو تبعید کردم.. به دورترین نقطه...
خودمو از بقیه محروم میکنم
شاید برای تنبیه اونا.. شاید برای تفکر ...
