
اکثر ما خودمون رو روشنفکر میدونیم، ولی مسئله اینجاست که واقعا هستیم یا نه؟
توی یه جمله میتونم بگم که از نظر من روشنفکر یعنی: "فردی که به تمامی افراد با ملیتها، ظواهر، ادیان، مشاغل و حتی علایق مختلف به یه چشم نگاه میکنه و اونها رو قضاوت نمیکنه".
فکر کنید توی خیابون دارید میرید و یه مردی رو میبینید که آرایش کرده و لباس زنونه پوشیده، برخورد شما در پنج ثانیه اول خیلی موارد رو برای خودتون مشخص میکنه.
بنظر من، روشنفکری برخلاف نظر خیلی از افراد، فقط انتقاد تند و صریح از همه چیز نیست. روشنفکری یعنی انقدر دید باز و روشنی داشته باشی که هر کسی رو همونطوری که هست قبول داشته باشیم و برای عقاید و علایقش احترام قائل باشیم. یعنی برخوردمون با دکتر و کارگر یکی باشه، با ایرانی و افغانی و آمریکایی یکی باشه، با مسلمون و یهودی و بدون دین یکی باشه، ....
و چی میتونه کمک کنه که دید بازی داشته باشیم؟
کتاب، مسافرت، دوستهای مختلف، مستند و دوباره کتاب

بیاید سعی کنیم روشنفکر باشیم.