میدانی گاهی یک کوه میشوم سرسخت و پردرد ... گاهی یک درخت، شاخه هایم رو به آسمان، گاهی یک برگ میشوم در پاییز ... آنقدر خشک که دیگر تاب نمی آورم. تکه هایم به دست باد ... گاهی یک ستاره، با انگشت نشانم میدهند و گاهی خورشید، سوزاننده تر حتی ...
گاهی ماه میشوم ... آن هم یک هلال ... نیمه ام گم میشود ... گاهی گل میدهم همچون گلدان گوشه باغچه مان ...
اما گاهی....
ابر میشوم ... غصه ام که میشود ...دلتنگی که خوره میشود به جانم ، میبارم ... دست خودم نیست جانم ... میدانی ... یک کوه بودن، یک درخت ، یک خورشید، ماه و ستاره بودن ، گاهی گلی برای یک گلدان شدن، قدرت جانم را میچلاند ... وقتی ابر میشوم بگذار ببارم ... میدانی ... تو از باران اشک هایم میگریزی ...اما من یک چشمه خواهم شد ... #فرزانه_دوستی
