ویرگول
ورودثبت نام
سعید
سعیدچه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری!
سعید
سعید
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

مود قیصر در دوران قرنطینه!

با گوشی تایپ کردن سخته به خدا

و گرنه ما از بقیه چی کم داریم؟؟؟

اون روزایی که زیر تیغ آفتاب و سرمای استخون سوز زمستون با ننمون دنبال بابامون تو این گاراژ و اون قهوه خونه میگشتیم که ببینیم زنده اس یا نه تا فقط شبا دلمونو خوش کنیم مام بابا داریم و هنوز سایه پدر بالا سرمونه، اونایی که الان دم از مردونگی میزنن تو تابستون با عشقشون تو استخر خونه هاشون دنبال ماهی و شکار کوسه بودن!

تو زمستونا زیر پتو داشتن تو دهن هم دنبال دندون میگشتن.

به مولا فردا که آفتاب بیفته سر این دیفال نه خبری از ما هست و نه از ننه بابامون و بدبختیایی که کشیدیم.

حالا بازم قصه بگو رفیق؛

به مولا تلخی این نجسی صد شرف داره به شیرینی هم کلومی با نامردایی که مارو دیدن و دیده رو ندیده کردن.

قصه من و تو جایی شروع شد که تو اشک مارو دیدی و گریه کردی و پای ما نشستی و دیده رو ندیده نکردی.

این قصه قصه پر غصه نبود به مولا

قصه شیر و پلنگ بود

قصه پر رنگ پاییز و برگاش بود

برگایی که با دیدن رفاقتت ریخت رفیق.

کدوم دیواریه که بتونه زیر بار مرامت دووم بیاره مشتی؟؟؟

روزایی که واسه ما شب بود تو بودی و یه ته سیگار تلخ

به یه تو بمیری نبودنتو نیستم

نیستم و نمیخوامم که باشم!

آره رفیق بخون

بخون و بگو ما قاطی کردیم؛ داشم ما قاطی کردیم باس خاطر اینکه همه چی رو به ما قروقاطی خوروندن.

ساده و سادگی تو پیشونی نوشت ما از اولش نبود.

اَصِش آدماییم که به پست ما خوردن ساده نبودن و همه قروقاطی بودن.

ما یه عمر دنبال سر و سادگی بودیم وسگ دو زدیم تازه ملتفت شدیم اصن مارو چه به سادگی داداش؟؟؟

ساده فقط آبگوشتای بی گوشت ننمون و لباسای وصله خورده آبحیمون بود وقتی از مدرسه بر میگشت و از مسخره شدن تو مدرسه برا ما ونگ میزد...

۱
۰
سعید
سعید
چه بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری!
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید