
گاهی با کسی روبرو میشوید که به نخواندن روزنامه افتخار میکند و وقتی پای صحبت پیش میآید میگوید: "من خوشبختانه هیچوقت روزنامه نمیخوانم."
به چنین آدمی باید گفت: شما متأسفانه از خیلی از چیزها محروم میمانی!
یکی از خاصیت های روزنامه این است که به خواننده منفعت میرساند. چطور؟ مثلا متوجه میشوید که اجاره خانه چند درصد گرانتر شده و خود را برای پرداخت اجاره بیشتر آماده میکنید و در نتیجه با صاحبخانه مشاجره و احتمالا دعوا نمیکنید و پیراهن شما پاره نمیشود. به این ترتیب شما به اندازه پول یک پیراهن سود برده اید!
یا مثلا اگر از کسبه محترم باشید همین که خبر اضافه شدن حقوق کارمندان را میخوانید میفهمید که باید اجناس را گران کنید تا تعادل به هم نخورد.
روزنامه خواندن علاوه بر منافع مادی سود معنوی و اجر اخروی هم دارد. مثلا میفهمید در جایی که بسیاری از جوانان از صبح تا شب دنبال کار میدوند، بنده خدایی از دنیا رفته که مثلا بیست شغل در بیست موسسه داشته و شما با خواندن فاتحهای روح تازه گذشته را شاد میکنید. یا میخوانید که باعث و بانی گرانی دستگیر شده. ناگهان دیگ خشمتان میجوشد و میخواهید حرف درشتی نثار او کنید، ولی فورا کظم غیظ میکنید و او را عفو میکنید تا از نیکوکاران باشید و در قیامت قطعهای از باغ بهشت نصیبتان شود. در دنیا که نمیتوانیم خانه بخریم، پس لااقل در آخرت چیزی داشته باشیم!
بعد به حل جدول میپردازید. نوشته وسیله ترقی و حرف اولش "پ" درآمده. فکر میکنی پررویی یا پارتی است ولی در آخر "پشت کار" درست است که شاید اصلا با واقعیت تطبیق نکند. یا میبینی نوشته جنایتکار و نمیدانی منظورش کیست چون جنایتکار یکی دو تا نیست. یا مثلا نوشته کدام خوراکی است که هرروز گرانتر میشود؟ و بلافاصله نام صدها خوراکی به مغز شما هجوم میآورد: لبنیات، موز، گوشت، روغن و...
از یادآوری این چیزها کلی لذت میبرید و خوشحال میشوید که از بالا رفتن قیمت ارزاق به خوبی اطلاع دارید. ولی اگر اطلاع نداشتید دو ساعت معطل میشدید تا یک جدول را حل کنید. واقعا چقدر خوب است که آدم همیشه از جریانات روزمره کشورش باخبر باشد.
مطالب خنده دار هم انقدر در روزنامه زیاد است که شما هرچقدر هم که جدی و خشک باشید با خواندن آن سر حال میآیید. مثلا برای بار صدهزارم چشمتان به یک وعده پوچ و بیپشتوانه میافتد که در صفحه اول و با تیتر درشت چاپ شده است.
ضمن مطالعه روزنامه پی میبرید که اگر روزنامه پندی به خوانندگانش میدهد خودش هم باید به آن عمل کند. مثلا وقتی مینویسد: "ایرانی، جنس ایرانی بخر" خودش از کاغذ آلمانی و هندی و روس و ترک استفاده نکند.
راستش را بخواهید منم اینها را نمیدانستم. وقتی برای فرار از خانه تکانی و تمیز کردن پنجره به خواندن روزنامه باطله ها نشسته بودم اینها را فهمیدم!